เดิมทีเซ่าเฮ่าไม่อยากออกมา อีกทั้งด้วยระดับตบะของเขาแม้จะถูกจับได้ หากคิดจะหนีก็ไม่ยาก แต่เขาที่เดาความคิดของเยี่ยนอวี๋ออกยังคงเดินออกมา“เจ้าเองรึ” องค์ชายหูเฮ่อจำได้ทันทีว่าชายหนุ่มชุดขาวตรงหน้าท่านนี้คือชายที่ติดตามข้างกายเยี่ยนอวี๋และหรงอี้ เป็นพวกเดียวกับพวกเขาหูเฮ่อยิ้ม “ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะแอบอยู่ที่นี่ หาที่ซ่อนได้เก่งจริงๆ มิน่าเมืองแห่งนภาจึงไม่พบพวกเจ้า ดีล่ะ ไทร์ จับเขา นำตัวกลับไป”ทว่า… ไทร์กลับไม่ได้ลงมือทันทีแต่ถามว่า “เจ้ามาทำอะไรที่นี่”แม้ว่าด้วยข้อจำกัดด้านเวลา หูจวิ้นมิได้แจ้งให้เทพพิทักษ์และหูเฮ่อที่ถูกเรียกตัวกลับมาด่วนทราบรายละเอียดในทันที แต่ไทร์ก็รู้สึกได้อย่างเฉียบไวว่าชายหนุ่มชุดขาวคนนี้ปรากฏตัวในเมืองเหมยเฉิงในเวลานี้ต้องมีไม่ชอบมาพากลแน่ๆ ไม่ใช่มาเพื่อซ่อนตัวอย่างเดียวและเรื่องนี้… องค์ชายหูเฮ่อยังคิดไม่ถึง เขายังคงพูดต่อไปว่า “พล่ามอะไรกับเขาอยู่ จับกลับไปก่อน”ไทร์จำเป็นต้องพูดขึ้นว่า “องค์ชายหูเฮ่อ เกรงว่าเขาจะลงมือกับดยุคเฟอร์ราแล้ว ท่านลองไปดูเฟอร์ราก่อน ทางนี้ให้ข้าจัดการเอง”
“นี่มัน…” หูเฮ่อไม่เข้าใจ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ เขายังถามว่า“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ หรือว่าเจ้าได้รับภาระกิจอะไรที่ข้าไม่รู้”ทั้งๆ ที่ตนเองโง่เขลา ยังบอกว่าไทร์ได้รับภารกิจอย่างอื่นและคิดว่าหูจวิ้นไม่ได้ใส่ใจทายาทเช่นเขา ไม่บอกอะไรเขาเลยไทร์ทำอะไรไม่ได้ ครั้นกำลังอธิบาย ทว่า…
