าไม่ชอบชุนซิ่นจวินตั้งแต่เมื่อก่อน หากรู้ว่านางจะรับกู้จื่อเฟิงมาต้องโมโหมากแน่
“หากเป็นเรื่องนี้…” อิงหลงจำเป็นต้องพูดว่า “บางทีท่านจูบท่านเขยสักที เขาจะดีใจยิ่งกว่า ข้าเห็นบทละครเขียนไว้อย่างนี้หมด เมียอารมณ์ไม่ดีก็ให้จูบ ยอมรับผิด และซื้อของที่เมียชอบให้”“ท่านเขยไม่ใช่เมียทั่วไป” เม่ยเอ่อร์รู้สึกไม่น่าจะใช้ได้“แม้ร้อยพันหมื่นเปลี่ยนแปลง แต่ใจความยังเหมือนเดิม” อิงหลงคิดว่าลองดูได้เยี่ยนอวี๋พูดตัดบททั้งสอง “เอาเป็นว่าพวกเจ้าช่วยข้าหาวิธีหน่อยแล้วกัน กลับไปก็ให้หลิวเฟิงช่วยคิดด้วย เขาเจ้าชู้มีวิธีเยอะที่สุด ข้าจำศีลก่อน”“ขอรับ” อิงหลงบอกว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยาก “ข้าจะหาวิธีที่ทำให้นายท่านท่านพอใจแน่นอน”เยี่ยนอวี๋จึงวางใจลงไม่น้อย พูดตามตรง แม้นางจะพูดเช่นนั้นออกไปแล้ว แต่ในใจยังรู้สึกผิด แม้นางจะรู้ว่ากู้จื่อเฟิงชอบเยี่ยนจื่ออวี๋แต่ตามที่กู้จื่อเฟิงพูด เยี่ยนจื่ออวี๋เชื่อมโยงกับนางอย่างใกล้ชิด ด้วยนิสัยคิดเล็กคิดน้อยของสามีนาง เขาต้องโมโหแน่นอน นางต้องปลอบเอาใจเสียเล็กน้อย…เยี่ยนอวี๋ที่กำลังคิดเช่นนี้ ลมหายใจของนางก็ค่อยสงบนิ่งลง เริ่มเข้าสู่การจำศีลแล้วเม่ยเอ๋อร์และอิงหลงสบตากันครู่หนึ่งก่อนจะออกจากห้องไปเริ่มปกปักษ์เยี่ยนอวี๋
…ในขณะเดียวกัน กู้จื่อเฟิงที่ยังตกอยู่ในความคิด เขาก็ลูบคลำถ้วยอย่างไม่รู้ตัว แม้จักรพรรดิหูจวิ้นจะเดินเข้ามา เขาก็ไม่รู้สึกตัวจนเมื่อหูจวิ้นเดินมาหยุดข
