้างหน้าเขา “จื่อเฟิง?”กู้จื่อเฟิงตั้งสติได้ คารวะทันที “ฝ่าบาท”“คิดอะไรอยู่หรือ ใจลอยเช่นนี้” หูจวิ้นถามอย่างมีนัยกู้จื่อเฟิงกลับไม่ได้ปิดบัง “ข้าน้อยกำลังคิดว่าปฐมราชินีจะแก้ไขสถานการณ์อย่างไร ท่านและข้ารู้ว่านางไม่นิ่งเฉยแน่นอน”“แต่นางไม่รู้เลยว่าสิ่งที่นางดื่มลงไปก็คืออะไร อีกทั้งผลกระทบจาการหลอมรวมเช่นนี้จะดำเนินการไปอย่างเงียบๆ” หูจวิ้นไม่คิดว่าเยี่ยนอวี๋จะพบอะไร แม้นางจะรู้ว่าสุรามีปัญหา แต่ก็คงคิดว่าเป็นเพียงยาพิษหรือไม่ก็คำสาปกู้จื่อเฟิงส่ายศีรษะ “ตอนแรกข้าน้อยก็คิดเช่นนี้ คิดว่านางคงแก้ปัญหาได้ง่ายๆ แต่หลังจากสถานการณ์แท่นบูชาที่เปลี่ยนแปลงไปบางทีพวกเราต้องระวังมากกว่านี้”หูจวิ้นรับฟัง เขาไม่ใช่จักรพรรดิที่เอาแต่ใจตนเอง แต่ขอคำแนะนำอย่างนอบน้อม “เช่นนั้นเจ้าคิดว่านางเดาผลกระทบจากการดื่มสุราได้หรือ”“เป็นไปได้”
“แล้วนางกล้าดื่มได้อย่างไร มันไม่มีทางถอนได้”“บางที…”กู้จื่อเฟิงที่เว้นจังหวะครู่หนึ่ง แววตาวูบไหวก่อนจะคิดอะไรขึ้นได้“บางทีนางอาจจะเก็บสายเลือดส่วนหนึ่งไว้ ผู้แข็งแกร่งเช่นนางบางทีอาจจะถอดรกเปลี่ยนกระดูกได้ ใช่ ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ ไม่สิ ไม่เพียงเท่านี้…”กู้จื่อเฟิงที่กำลังพึมพำแทบจะเมินหูจวิ้น แต่หูจวิ้นกลับไม่รู้สึกว่าถูกเมินเฉย มิหนำซ ้าตอนที่กู้จื่อเฟิงพูดว่า ‘ถอดรกเปลี่ยนกระดูก’หัวใจของเขาก็กระตุกทันทีหากว่า หากว่าปฐมราชินีคนนั้นรู้จริงๆ และเตรียมพร้อมไว้แล้วจริงๆ
