เมื่อได้ยินดังนั้น… เยี่ยนอวี๋ก็รู้จุดประสงค์ของกู้จื่อเฟิงแล้ว“ข้ามีสุราจอกหนึ่ง ข้าเองก็ไม่กลัวที่จะพูดตามตรง สุรานี้มีปัญหา ท่านดื่มไปแล้ว หากยังคงสามารถแก้ปัญหาได้ เช่นนั้นข้าน้อยกู้จื่อเฟิงเต็มใจที่จะชดใช้ รับใช้สวรรค์เก้าชั้นฟ้า”กู้จื่อเฟิงที่บอกจุดประสงค์ของตนออกมาอย่างตรงไปตรงมาก็นำสุราสีแดงจอกหนึ่งออกมา ซึ่งนี่ก็คือภารกิจที่หูจวิ้นมอบหมายให้เขาแต่เขาฉลาดตรงที่เขารู้ดีว่าบุคคลระดับเยี่ยนอวี๋ ไม่ว่าโกหกนางปิดบังนางหรือจะหลอกล่อนางล้วนต้องถูกเปิดโปง มีเพียงการแสดงความซื่อสัตย์ต่อกันเท่านั้นจึงจะทำภารกิจลุล่วงได้ ดังนั้นสิ่งที่กู้จื่อเฟิงกล่าวล้วนเป็นความจริง ไม่มีความเท็จแม้แต่คำเดียวนี่ก็คือความปราดเปรื่องของเขา เขารู้จักนิสัยของเยี่ยนอวี๋ดี รู้ว่านางต้องการอะไรส่วนเยี่ยนอวี๋… นางลุกขึ้นยืนกู้จื่อเฟิงมองนาง ไม่ได้ฝืนใจนาง แต่อันที่จริงเขาเองก็ไม่ค่อยแน่ใจว่านางจะดื่มหรือไม่ เพราะว่านางเองก็รู้จักเขาดีดังเช่นที่เขารู้จักปฐมราชินีท่านนี้ ดังนั้นจะดื่มหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับนาง หากนางไม่เล่นด้วย เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ความรู้สึกเช่นนี้… กู้จื่อเฟิงยังไม่ทันครุ่นคิดเสร็จ เยี่ยนอวี๋ก็ยกจอกสุราขึ้นมาก่อนจะดื่มลงไปในอึกเดียว“ตกลง”
กู้จื่อเฟิงประหลาดใจ “ในเมื่อท่านเชื่อเขา อันที่จริงเลือกที่จะไม่ดื่มก็ได้ ถึงอย่างไรเขาก็คือตัวแปรที่สำคัญที่สุด ท่านอาศัยตัวแปรเช่นเขาแก้ไขปัญหาได้แน่นอน”“ข้
