งเท่านี้…ปัง!แสงสีทองที่พุ่งออกมายังทำลายค่ายกลทาโรต์ที่ริกเกิร์ตฟันสีทองสร้างขึ้น ศิษย์ไม่น้อยของริกเกิร์ตตายคาที่ ไม่ทันกรีดร้องสักคำด้วยซ ้า“อ้ะเนะ!”เสียงหน่อมแน้มของเด็กน้อยดังขึ้นพร้อมแสงสีทองที่พุ่งออกมาทำให้กู้จื่อเฟิงหยุดชะงักด้วยสัญชาติญาณ เขาถึงกับสงสัยว่าที่ต้าซื
อมิ่งสามารถออกมาในยามนี้อันที่จริงแล้วไม่ได้ถูกผนึกไว้ หูจวิ้นสีหน้าเปลี่ยนในทันที เขารีบหายตัวไปทางแท่นบูชาแล้วเหล่าชั้นผู้น้อยใหญ่ของกรมแสงสว่างล้วนตื่นตระหนก!กรมแสงสว่างและราชสำนักที่ภายนอกยังคงร่วมมือกัน ครานี้ต้องร่วมมือกันจริงๆ พวกเขาล้วนปล่อยพลังกดทับลงไปที่แท่นบูชาอย่างพร้อมเพรียงกันภาพเช่นนี้… ทำให้กู้จื่อเฟิงถามว่า “เสียใจใช่หรือไม่ บางทีตอนนี้เขาอาจจะออกมาได้แล้ว ไม่ได้ถูกผนึกในสวนเอเดนเหมือนกับที่ช้าคาดคิด เกรงว่าเขาจะแข็งแกร่งกว่าที่ท่านและข้าคิด”“ไม่ใช่หรอก แค่แข็งแกร่งกว่าที่เจ้าคิด สำหรับข้าแล้ว นี่คือเรื่องปกติ” เยี่ยนอวี๋ตอบพลางได้ยินเสียงเด็กน้อยกำลังเรียกนาง “แม่ เป่า!เป่ากำลังไปเดี๋ยวนี้! ไม่ได้ ดื้อ”อุ๊บ เยี่ยนอวี๋อดหัวเราะไม่ได้ รู้ว่าเด็กน้อยกำลังขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ทว่านางไม่รับคำขอโทษ นางหันหลังเดินจากไปเหลือเพียงกู้จื่อเฟิงมองแสงสีทองที่พุ่งออกมาคนเดียวเมื่อเยี่ยนอวี๋เดินออกไปจากกรมแสงสว่าง กู้จื่อเฟิงก็พบว่าแสงสีทองหายไปในทันทีนี่มัน…
“หรือว่าแสงสีทองที่เกิดขึ้นเมื่อค
