ปแล้วกู้จื่อเฟิงเดินออกมาคารวะหูจวิ้น “ฝ่าบาท ภารกิจลุล่วงพ่ะย่ะค่ะ”“นางไม่รู้ว่าสุรามีปัญหาหรือ” หูจวิ้นถามขึ้นทันที เพราะว่าเขารู้สึกได้ว่าเยี่ยนอวี๋ปราดเปรื่องยิ่งนัก“รู้พ่ะย่ะค่ะ แต่เพื่ออิสระ จำเป็นต้องดื่ม” กู้จื่อเฟิงกล่าว ส่วนรายละเอียด เขาไม่ได้คิดจะกล่าวถึงแม้หูจวิ้นอยากจะถามรายละเอียด แต่เขารู้ว่ากู้จื่อเฟิงไม่ได้เป็นคนคุยง่ายเหมือนหน้าตา ถึงอย่างไรเขาก็บรรลุจุดประสงค์แล้วรอแค่โอกาสสุดท้ายทว่ากู้จื่อเฟิงในบัดนี้พูดขึ้นว่า “กระหม่อมขอไปส่งปฐมราชินีพ่ะย่ะค่ะ”“หืม?” หูจวิ้นขมวดคิ้ว “หวั่นไหวหรือ”“ฝ่าบาทพูดเป็นเล่นไป นางคือเหยื่อของท่าน” กู้จื่อเฟิงรู้มาตลอดว่าหูจวิ้นคิดอะไร บัดนี้เห็นได้ชัดว่าคำพูดนี้เอ่ยเพื่อลองเชิงเขาหูจวิ้นหัวเราะร่า “ข้าชอบคบค้าสมาคมกับคนฉลาด ไปเถิด”
“ขอบพระทัยฝ่าบาท” กู้จื่อเฟิงอำลาหูจวิ้นเสร็จก็รีบตามเยี่ยนอวี๋ไปทว่าขณะที่เขาตามปฐมราชินีเยี่ยนทันนั้นเอง…แกรก!แกรก แกรก แกรก!…แท่นบูชาแตกละเอียดแล้ว ทำเอาผู้เฒ่าฟันทองริกเกิร์ตที่กำลังเฝ้าแท่นบูชาตกตะลึง ถึงแม้หลังจากที่เขาได้รับคำเตือนจากกู้จื่อเฟิงแล้วจะเตรียมใจไว้แล้ว เขายังพาศิษย์ไม่น้อยมาที่นี่เพื่อคอยรับมือกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหัน แต่ความรวดเร็วของต้าซือมิ่งก็เร็วกว่าที่พวกเขาหรือกู้จื่อเฟิงคาดคิดหรงอี้ในบัดนี้ เขากลืนกินแหล่งศักดิ์สิทธิ์สำเร็จแล้ว แท่นบูชาของกรมแสงสว่างพังทลายลงทันที ไม่เพีย
