“ผสานโลหิตบริสุทธิ์สัตว์วิญญาณระดับหยวนอิง… แถมยังเป็นหยกวารีอีกงั้นรึ!?”
เสียงอุทานด้วยความตื่นตะลึงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ
“คุณพระช่วย! หยกชิ้นนี้จะมีราคากี่หินวิญญาณกันล่ะนั่น??”
“หนึ่งหมื่น? ฝันไปเถอะ! โลหิตบริสุทธิ์ระดับหยวนอิงผสานหยกวารีล้ำค่าขนาดนี้ อย่างต่ำๆ ต้องเริ่มที่สองหมื่นหินวิญญาณแล้ว!!”
“บ้าไปแล้ว! ลงทุนแค่สิบหินวิญญาณ แต่ผ่าออกมาได้ของมูลค่าสองหมื่น!?”
……
ดวงตาของเหล่าฝูงชนแทบจะเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานด้วยความอิจฉาริษยา สายตานับร้อยคู่ที่จับจ้องไปยัง ‘หยกฉลามวิญญาณผลึก’ ในมือของจางอวิ๋นแทบจะลุกเป็นไฟด้วยความโลภ
ตัดภาพมาที่เจ้าของแผง… วิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่างไปแล้ว!
หินไข่เปล่าๆ ที่ในสายตาของเขาดูยังไงก็เป็นแค่ขยะเกรดต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ไม่น่าจะมีอะไรซ่อนอยู่ข้างใน แต่ตอนนี้กลับถูกผ่าออกมาเจอหยกวารีที่ผสานโลหิตสัตว์วิญญาณระดับหยวนอิงเนี่ยนะ?
เหมือนโยนภูเขาทองคำทิ้งไปแลกกับเศษเงินชัดๆ!
“ขอบใจสำหรับเครื่องมือนะ”
จางอวิ๋นกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย โยนเครื่องมือผ่าหินคืนให้อีกฝ่ายอย่างไม่ใส่ใจ แล้วลุกขึ้นปัดฝุ่นเตรียมจะจากไป
ทว่าทันใดนั้น ชายวัยกลางคนในชุดคลุมหรูหราผู้หนึ่งก็พุ่งตัว
