เยี่ยนเสี่ยวเป่าในครานี้ก็ถามเสียงเล็กเสียงน้อยว่า “พร้อม หรือยัง”“พร้อมแล้ว” โลกีพยักหน้าเสร็จอดถามเยี่ยนอวี๋ไม่ได้ว่า “เชื่อถือได้หรือไม่”“ตราบใดที่พลังของเจ้าเชื่อถือได้ เสี่ยวเป่านำทางก็เชื่อถือได้”เยี่ยนอวี๋มั่นใจมากเยี่ยนอวี๋ที่รับรู้ถึงความผิดปกติในพลังศักดิ์สิทธิ์ได้เร็วยิ่งกว่าหูจวิ้น ขณะที่มิคาเอลพร ่าเพ้อนั่นเอง พวกเขาก็ตัดสินใจให้เด็กน้อยพาพวกเขาออกไป ถึงอย่างไรหลังจากที่แหล่งศักดิ์สิทธิ์มีความเคลื่อนไหว เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็สัมผัสถึงกลิ่นอายของท่านพ่อรูปงามของเขาได้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม เขาอดใจรอไม่ไหวแล้ว ทว่าการบุกทะลวงออกจากสวนเอเดนโดยอาศัยเพียงตำแหน่งนั้นย่อมไม่สามารถทำได้ดีที่โลกีรับรองว่าขอเพียงเจ้าปีศาจตัวน้อยจับตำแหน่งที่แน่ชัดได้พวกเขาก็ยังมีโอกาสในชั่วขณะได้ดังนั้น…“ตรงนั้น!” เมื่อเด็กน้อยลืมตาขึ้นและชี้ไปทางมิติที่ว่างเปล่าปีกสีดำขนาดใหญ่ก็งอกออกมาจากหลังของโลกี คล้ายคลึงกับปีกของงูประหลาดตัวนั้น แต่ปีกของโลกีใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด อีก
ทั้งยังมีลำแสงสีทองลอยอยู่ระหว่างขนนกแต่ละเส้น ดูสูงส่งและงดงามอย่างยิ่ง“ว้าววว” เยี่ยนเสี่ยวเป่าชอบสิ่งของที่วิบวับประเภทนี้เป็นพิเศษเขาจึงอุทานออกมาในขณะเดียวกัน หมาป่ายักษ์เฟนเลย์กลายเป็นแสงสีแดงเข้มหายตัวไปอยู่บนหลังมือของเยี่ยนเสี่ยวเป่า กลายเป็นตราผนึกรูปหมาป่าสีแดง ทำเอาเด็กน้อยตกใจสะบัดมืออวบอ้วนไม่หยุด “อ้ะเนะ!”และแทบจะในเ
