หน้าต่อ หรือจะฝืนชนก็จะเจอกับจุดจบที่ถูกกลืนกินกลับไปยังสวนเอเดนแต่แม้จะรู้สึกหมดหวัง โลกียังคงพุ่งตัวออกไปอย่างสุดความสามารถ ไม่ว่าอย่างไรนี่เป็นเพียงโอกาสเดียว ลุย! ต้องลุยเท่านั้น! จากนั้น…
ปัง!เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่สัมผัสถึงท่านพ่อผ่านอุโมงค์ที่เกิดขึ้นจากการกลืนกินของต้าซือมิ่ง เขาก็พาท่านแม่และผู้ติดตามคนใหม่รวมถึงท่านลุงแปลกหน้าพุ่งออกจากสวนเอเดนได้สำเร็จโลกีรู้สึกเหลือเชื่อเพราะว่าเขาพบว่าเขาไม่ได้ชนเข้ากับงูพิษซาตานนั่นเลยทว่าเขากลับไม่รู้เลยว่าขณะที่เขาพุ่งออกมานั้น เยี่ยนอวี๋ได้สร้างกลมายาขึ้นและยังเป็นกลมายาที่เก็บบันทึกมาจากพื้นที่ก่อนหน้านี้ ดังนั้น… หลังจากที่ปีศาจงูซาตานพุ่งออกไปแล้วก็ตกเข้าไปในภวังค์มายา มิอาจหาตำแหน่งที่ถูกต้องได้ ดังนั้น… โลกีไม่ได้ถูกขัดขวาง เขาทำสำเร็จแล้ว ดังนั้น…“พ่อนี่…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าส่งเสียงเรียกเมื่อเห็นลำแสงข้างหน้า ลำแสงนี้เหมือนกับว่าจะเป็นที่ตั้งของแหล่งศักดิ์สิทธิ์จากนั้น…ปัง!โลกีพาสองแม่ลูกพุ่งทะยานไปในลำแสงนั้น ทว่าอันที่จริงโลกีรู้ว่าลำแสงนี้เป็นทางผ่านไปได้ทั้งแหล่งศักดิ์สิทธิ์และแท่นบูชา ซึ่งเขาไม่อยากเข้าไปในแหล่งศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเขาจึงพาสองแม่ลูกเยี่ยนอวี๋ที่ไม่รู้ความจริงมุ่งไปทางแท่นบูชาแล้ว
น่าเสียดาย…“พ่อ!”เจ้าตัวน้อยมีสัญชาติญาณหาพ่อ เขากระโจนไปทางท่านพ่อของเขา หลุดออกจากอ้อมกอดของท่านแม่และหลุดออกจากพลังปกป้องของโลกีเยี
