เด็กน้อยที่ตะลึงครู่หนึ่ง หลังจากที่กลืนซาลาเปาที่ละลายในปากลงไปก็มองท่านแม่ของเขาอย่างน่ารักน่าชัง “มัน เรียก เรียกเป่าหรือขอรับ”ครานี้เยี่ยนอวี๋ก็ไม่ค่อยมั่นใจ นางจึงหันกลับไปมองหมาป่ายักษ์ศีรษะบวมเป่งกำลังพยายามลุกขึ้นมา“เฟนเลย์ เจ้านายของเจ้าไม่ใช่หูจวิ้นหรือ” โลกีเองก็ถามอย่างไม่ค่อยเข้าใจทว่าเฟนเลย์หมาป่ายักษ์ตัวนั้นกลับไม่สนใจเขา มันกำลังมองเด็กน้อยอย่างตั้งใจ “นายน้อย ท่านคือบุตรแห่งผู้สร้างหรือก็คือนายน้อยของเฟนเลย์”เยี่ยนเสี่ยวเป่า “(⊙_⊙)?”เด็กน้อยที่แสดงสีหน้างุนงง เขาก็มองท่านแม่ของเขาต่อไปเยี่ยนอวี๋เดินเข้าใกล้เฟนเลย์ นางรับรู้ได้ว่าสิ่งที่หมาป่ายักษ์ตัวนี้พูดเป็นความจริง มันยอมรับลูกของนางเป็นเจ้านายอย่างจริงใจนอกจากนี้เหมือนกับว่ามันจะรู้ว่าเยี่ยนอวี๋จะไม่เชื่อ หลังจากนางอุ้มเจ้าตัวน้อยเดินเข้ามาใกล้ เฟนเลย์ก็คายหัวใจอสูรของตัวมันเองออกมา ซึ่งเป็นหัวใจที่เปื้อนเลือด“อ้ะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบปิดตาทันที บอกว่าเจ้าทำเป่าตกใจ
แต่โลกีเชื่อว่าเจ้าตัวน้อยแกล้งทำเป็นตกใจ ช่างเป็นนักแสดงตัวน้อยจริงๆทว่าโลกีก็ช่วยขยายความว่า “ความหมายของเฟนเลย์คือหากเจ้าไม่เชื่อสามารถสลักกลิ่นอายของทารกน้อยคนนี้บนหัวใจของมันจากนี้พวกเขาก็จะใช้ชีวิตร่วมกัน”ทว่าเฟนเลย์กลับพูดว่า “ใช้เลือด ข้าสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อนายน้อยจนวันตาย”“ไม่ ไม่ๆ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าปฏิเสธกับท่านแม่ของเขา “เจ็บๆ เลือดไหลเจ
