อย มันสัมผัสได้ว่าพลังชีวิตของนายน้อยพลุ่งพล่านเป็นพิเศษ แม้แต่ต้นไม้แห่งชีวิตก็สู้นายน้อยไม่ได้เยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับไม่รู้สึกอะไร เขาดื่มนมต่อไปแล้วอึกเฟนเลย์ที่กลืนหัวใจลงไปในร่างกาย มันก็หมอบลงอย่างอ่อนแอดูท่าการคายหัวใจอสูรตนเองออกมามีผลกระทบต่อตัวมันเองอย่างมาก อีกทั้งอันที่จริงมันยังรู้สึกวิงเวียน เพราะรอยนูนบนศีรษะยังไม่ยุบเยี่ยนเสี่ยวเป่าเองก็ดื่มนมจนหมด เขาเก็บขวดนมกลับไปก่อนจะเรอออกมาเบาๆทว่าหลังจากที่โลกีสำรวมเฟนเลย์ครู่หนึ่งแล้วก็พูดว่า “ในตัวของเฟนเลย์ยังมีกลิ่นอายของหูจวิ้น ให้ข้ากำจัดทิ้งเถอะ หูจวิ้นจะได้ไม่สามารถใช้สิ่งนี้สร้างปัญหาอีก”“นั่นคือผนึกของราชาแอตแลน รอข้าฟื้นตัวแล้วก็กำจัดทิ้งเองได้” เฟนเลย์ไม่สนใจแต่โลกีย ้าว่า “แต่พวกเราต้องลงมือในยามนี้ อีกทั้งวิญญาณร้ายซาตานก็อยู่ที่นี่ มันจะหาเราเจอและคอยรบกวนพวกเราได้ตลอดเวลา”“คืองูที่มีปีกตัวนั้นน่ะหรือ” เยี่ยนอวี๋ถาม
“ใช่แล้ว” โลกีพยักหน้า “ซาตานต่างจากเฟนเลย์ตรงที่ ซาตานเป็นทาสที่ทำให้เป็นปีศาจทางสายเลือด โดยใช้เลือดของหูจวิ้นเองมันจะเชื่อฟังคำสั่งของหูจวิ้นเท่านั้น และยังไม่มีวันตายด้วย”“เป่า ตี” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่าเป่าไม่กลัวหรอกเยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อย “แต่มันจะมาตลอด เสี่ยวเป่ากินข้าวไม่ทันแน่ๆ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าชะงักเล็กน้อย ไม่พูดอะไรอีกเยี่ยนอวี๋จึงส่งสัญญาณให้โลกีเริ่มลงมือได้หมาป่ายักษ์เฟนเลย์ก็ไม่ได้คัดค้
