งใส่เขาและทานอาหารของเขาต่อไป ไม่ยอมให้เขาดู“ดูหน่อยไม่ได้เลยหรือ” โลกีหมดคำพูด“เขากลัวเจ้าจะแย่ง” เยี่ยนอวี๋กล่าวโลกี “…”เขาจะเกเรอย่างไรก็ไม่แย่งอาหารของทารกน้อยหรอกนะทว่าขณะที่โลกีกำลังคิดเช่นนี้ หมาป่าขนาดยักษ์ตัวนั้นก็มีความเคลื่อนไหวแล้ว ครืดคราด ครืด…“!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ามองมันทันทีและในครานี้เอง หมาป่ายักษ์เฟนเลย์เงยหน้าขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า“นายน้อย”
เยี่ยนเสี่ยวเป่า “(⊙_⊙)?”
