เยี่ยนอวี๋แปลกใจมาก เด็กน้อยเองก็หันกลับมาอย่างประหลาดใจ“พ่อ?”ชู่ ต้าซือมิ่งผมสีทองที่ทำท่าบอกให้เงียบเช่นกันก็ส่งสัญญาณให้สองแม่ลูกอย่าพูดเยี่ยนอวี๋กะพริบตาเล็กน้อย ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติเมื่อครู่นี้เข้าใกล้พวกเขายิ่งกว่าเดิมแล้ว และในขณะเดียวกันนั่นเอง…ฟ่อเสียงขู่เบาๆ ดังขึ้นเหนือเยี่ยนอวี๋พวกเขา ปากเปื้อนเลือดพร้อมของเหลวเหม็นคาวที่ไหลย้อยพุ่งใส่พวกเขาหมายจะเขมือบ เยี่ยนเสี่ยวเป่าเพิ่งจะรู้สึกว่าศีรษะโดนอะไรบางอย่างหยดใส่ ท่านแม่ของเขาก็กระโดดขึ้นกลางอากาศ ทำเอาเขาตื่นเต้นจนอดหัวเราะคิกคักออกมาไม่ได้ในขณะเดียวกันฟ่องูยักษ์สีดำที่อยู่ในร่างมนุษย์และมีปีกสีดำขนาดใหญ่โถมใส่ ทำให้ตำแหน่งเดิมที่เยี่ยนอวี๋พวกเขาทั้งสามยืนอยู่กลายเป็นหลุมบ่อ“ว้าววว” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตะลึง
เยี่ยนอวี๋หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดศีรษะให้เด็กน้อย ไม่รู้ว่าเหตุใดน ้าลายของงูยักษ์ประหลาดตัวนี้จึงหยดลงบนศีรษะของเด็กน้อยได้ในขณะเดียวกัน…ปังหมัดที่ต้าซือมิ่งผมสีทองซัดออกมาก็ซัดเข้าที่หลังของงูยักษ์ตัวนั้นอย่างรุนแรง หลังของมันยุบลงไปทันทีแกรกเสียงกระดูกหักดังกรอกแกรกดังลั่นออกมาจากหลังของงูยักษ์อย่างต่อเนื่องงูยักษ์เจ็บปวดจนตัวชักเกร็ง ฟ่อออ“ไสหัวไปซะ”ต้าซือมิ่งผมสีทองซัดหมัดใส่งูยักษ์ มันลอยกระเด็นออกไปทันทีตูมครืน…ป่าไม้ที่งูยักษ์ไถลผ่านเรียบเป็นหน้ากลอง เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว“ว้าววว” เยี่ยนเสี่ยวเ
