งแต่ว่าใบหน้าของเขาซีดมาก ทำให้รู้สึกขัดแย้งวิตถาร“หูจวิ้นเป็นอะไรกับเจ้า” เยี่ยนอวี๋ถาม เพราะว่านางที่เดินมาข้างหน้าเขารู้สึกว่าชายตรงหน้าและหูจวิ้นมีหน้าตาคล้ายคลึงกันโดยเฉพาะดวงตาคู่นั้นที่ดุร้ายเหมือนกับงู“เจ้าตาดีจริงๆ” ชายสง่ายืนกอดอก พูดขึ้นว่า “ข้าคือโลกี น้อยชายต่างมารดาของหูจวิ้น”“อืม” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้วเล็กน้อยโลกีเองก็ขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าประหลาดใจกับปฏิกิริยาที่เย็นชาของเยี่ยนอวี๋เป็นอย่างมาก ทว่าเขาได้สารภาพอย่าง ‘คนซื่อสัตย์’ว่า “ที่กลายร่างเป็นหรง เพียงเพราะต้องการร่วมมือกับเจ้า”“ฮึ” เยี่ยนอวี๋หัวเราะเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็พูดขึ้นว่า “โกหก”
“ทารกน้อย แม้ข้าเองก็เคยคิดโกหกพวกเจ้า แต่นี่ก็เห็นอยู่ว่าไม่สำเร็จ ตอนนี้พวกเรามาร่วมมือกันอย่างจริงใจเปิดเผย เป็นอย่างไร”โลกีบอกว่าตนเองจริงใจมากแน่นอนว่าเยี่ยนอวี๋ไม่เชื่อง่ายๆ แต่นางก็ถามว่า “ที่นี่คือที่ไหน”“สวนเอเดน ต้นกำเนิดแหล่งศักดิ์สิทธิ์ของแอตแลน อยู่ข้างใต้แหล่งศักดิ์สิทธิ์” โลกีตอบอย่างซื่อตรง“ข้างใต้แหล่งศักดิ์สิทธิ์?” เยี่ยนอวี๋จับใจความสำคัญ เดาว่าแหล่งศักดิ์สิทธิ์ที่ว่านี้น่าจะคือบริเวณที่สามีนางอยู่ ซึ่งนางเห็นผ่านภาพเมื่อครู่นี้ ดังนั้นหมายความว่านางลงไปชั้นที่ลึกกว่านั้นแล้วเยี่ยนอวี๋จึงถามขึ้นว่า “จะไปแหล่งศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร”“นี่แหละคือเรื่องที่เราต้องร่วมมือกัน เพราะว่าสวนเอเดนเข้าได้แต่ออกไม่ได้” โลกีพูดว่า
