“…”ร่างของต้าซือมิ่งแตกออกเงียบๆ“!”มิคาเอลตะลึงงัน เพราะว่าสถานการณ์เช่นนี้ไม่ควรเกิดขึ้น แต่มันกลับเกิดขึ้นในยามนี้… อีกทั้งยังเกิดขึ้นขณะที่นางกำลังจะทำสำเร็จ นี่มัน…มิคาเอลโถมเข้าใส่ต้าซือมิ่งทันที ยิ่งไปกว่านั้นนางยังปล่อยพลังแสงผนึกที่แข็งแกร่งออกมา “ผนึก! ผนึก! ผนึก!”แสงสีขาวสว่างจ้าที่พุ่งใส่ต้าซือมิ่งพร้อมกับการโถมตัวใส่ของมิคาเอล ทั่วทั้งบริเวณราวกับถูกแสงกักขังไว้ มิคาเอลระเบิดพลังออกมาอย่างเต็มกำลังเพื่อรักษาต้าซือมิ่งไว้ น่าเสียดาย… ทันใดนั้นเอง ชั่วขณะที่นางปล่อยแสงผนึกออกมา ต้าซือมิ่งก็แตกกระจายและปลิวไสวเป็นลำแสงราวกับขนนก ผสานรวมกับแสงของที่นี่ทั้งกระบวนการนี้ใช้เวลาเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น ต้าซือมิ่งที่แต่เดิมยังดีๆ เขาก็หายสาบสูญไปราวกับถูกละลายด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์เหมือนกับไม่เคยอยู่ที่นี่มาก่อน“นี่มัน…”
มิคาเอลที่คว้าน ้าเหลวจริงๆ นางก็ชะงักงัน ผ่านไปนานก็ยังตั้งสติไม่ได้ นางไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?“เป็นไปได้อย่างไร เป็นไปได้อย่าง…” มิคาเอลมองไปสัมผัสรอบด้านอย่างทำอะไรไม่ถูก ทั่วทั้งร่างของนางก็แผ่ซ่านแสงที่โปร่งใสยิ่งกว่าเดิมออกมาจนร่างกายโปร่งใสไปด้วย ทว่านางสัมผัสกลิ่นอายของต้าซือมิ่งไม่ได้เลยแม้แต่น้อย?“เป็นไปได้อย่างไร?” มิคาเอลตะลึงงัน นางพึมพำคนเดียวราวกับคนเสียสติอีกครั้ง “เป็นไปไม่ได้ แหล่งศักดิ์สิทธิ์ถูกข้าปิดผนึกไปแล้วเจ้าอยู่ในนี้ ออกไปไม
