คงรักษาความสุขุมพื้นฐานที่ควรมี ไม่ได้เข้าไปใกล้อย่างอุกอาจและยังคอยสังเกตอย่างละเอียดด้วยจากนั้นนางก็พบว่าแสงสีม่วงเจิดจ้าของต้าซือมิ่งมีแสงสีทองที่แน่นหนากว่าเดิมเล็ดลอดออกมา ซึ่งนี่หมายความว่าหรง ผมสีทองที่นางเห็นเมื่อครู่นี้กำลังผสานรวมกับหรง ผมสีดำ“เจ้ากังวลว่าตนเองจะอยู่ในด้านลบเกินไป ควบคุมตนเองไม่ได้จึงแบ่งแยกตนเองออกมาใช่หรือไม่” มิคาเอลพูดอย่างเข้าใจดีเหมือนกับรู้ความจริงทุกอย่าง “แต่เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องเหล่านี้อีกแล้ว ขอแค่พวกเราผสานรวมกัน เรื่องเหล่านั้นก็ไม่ใช่ปัญหา”เมื่อพูดถึงตรงนี้ มิคาเอลที่พึมพำก็แสดงสีหน้าเสียใจ “หากข้ารู้เร็วกว่านี้คงดี พวกเราจะได้ไม่ต้องแยกจากกันนานเช่นนี้ เราควรจะผสานรวมกันตั้งแต่เมื่อสามหมื่นปีก่อนแล้ว โทษข้าเอง ที่ไม่ได้เจอเจ้าทันกาล และยังทำให้เจ้าหายไปอยู่ในสวรรค์เก้าชั้นฟ้านานเช่นนี้ตอนนี้ดีแล้ว ในที่สุดเราก็จะได้ผสานรวมกันแล้ว แสงสว่างนำทางให้เราอยู่ด้วยกัน”เมื่อพูดจบ…มิคาเอลก็ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงได้ แสงรอบกายส่องสว่างไสว
วิ้งแสงในที่แห่งนี้สว่างขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งดูเลือนราง เงาร่างขนาดใหญ่ปรากฏกลางแหล่งศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งก็คืออสูรเทพแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ในตำนานที่เล่าขานในขณะเดียวกัน…มิคาเอลก็มาถึงข้างหน้าต้าซือมิ่งและยื่นมือไปที่เขาแล้ว น่าเสียดายแสงสีม่วงอร่ามสกัดกั้นนางไว้อย่างไม่ต้องสงสัยมิคาเอลตะลึงงัน “เป็นไปได้อย่างไร ข้า ข้าไม
