่ใช่เอเลน่า หรง เจ้าเข้าใจผิดหรือไม่”น่าเสียดาย… ไม่ว่ามิคาเอลจะลองอย่างไร มือของนางก็ไม่สามารถทะลุผ่านชั้นแสงและสัมผัสหรงต้าซือมิ่งที่งดงามในนั้นได้มิคาเอลสีหน้าพลันเปลี่ยน นางไม่สามารถระงับสติอารมณ์ได้อีก“หรง เจ้า…”แม้จะไม่อยากยอมรับจากใจจริง… ท้ายที่สุดมิคาเอลก็ยกมือข้างซ้ายขึ้นมา “ดูท่า เมื่อสามหมื่นปีก่อนข้าคงพลาดโอกาสอันดีที่ไม่ได้ผสานรวมกับเจ้าไป เจ้ายอมรับในตัวปฐมราชินีเยี่ยนไปแล้ว ไม่อยากข้องเกี่ยวกับข้าแม้แต่น้อย แต่ครั้งนี้ ข้าจะปล่อยตามใจเจ้าไม่ได้”เมื่อพูดจบ มือซ้ายของมิคาเอลก็ปล่อยสารเรือนแสงสีม่วงจางๆออกมา หากเยี่ยนอวี๋อยู่ที่นี่ นางต้องรู้ว่า นั่นคือกลิ่นอายของนาง ซึ่ง
ก็คือกลิ่นอายของเยี่ยนอวี๋ที่ได้มาจากการจับมือเยี่ยนอวี๋เมื่อครู่นี้เห็นได้ชัดว่านางเตรียมการไว้แต่แรกแล้ว อีกทั้งยังเตรียมไว้อย่างรอบคอบดังนั้น… เมื่อมือข้างซ้ายของมิคาเอลที่มีกลิ่นอายเยี่ยนอวี๋สัมผัสชั้นแสงสีม่วงของต้าซือมิ่ง ชั้นแสงนั้นก็จางลงทันที กระทั่งค่อยๆหายไป
