เยี่ยนอวี๋สลัดมือออกทันที รอบกายนางแผ่ซ่านแสงสีม่วงจางๆไม่ใช่ผู้ที่มิคาเอลจะจับได้ง่ายๆ ดังนั้นเยี่ยนอวี๋จึงเหินเข้าไปในห้องได้อย่างราบรื่น ส่วนที่ว่า ‘จะทำให้เขาตาย’ อะไรนั่น เยี่ยนอวี๋ย่อมไม่เชื่อสามีของนางเป็นอย่างไรนางจะไม่รู้หรือ ในเมื่อมาถึงแล้วย่อมไม่มีผลกระทบใดๆ“พ่อ” หลังจากที่เด็กน้อยโบกมือเปิดประตูเข้าไปก็ส่งเสียงเรียกอย่างหน่อมแน้มแต่ว่า… เมื่อเยี่ยนอวี๋เดินเข้าไปก็พบว่า ในห้องไม่มีคนอีกแล้ว?นี่มัน…เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่เปล่งแสงงงงัน “พ่อ?”พ่อผมสีดำของเขาล่ะ ทำไมหายไปอีกแล้ว? ทำไมไม่รอเป่าเลย?เมื่อคิดได้เช่นนี้ เด็กน้อยก็เบะปาก น ้าตาไหลลงมา “พ่อ”เพียงเสียงเรียก ‘พ่อ’ คำเดียวดังก้องจนเทพทั้งเมืองได้ยิน เทพไม่น้อยพากันตื่นตกใจจักรพรรดิหูจวิ้น เทพพิทักษ์ทั้งแปดและกู้จื่อเฟิงที่เฝ้ารอความเคลื่อนไหว พวกเขาก็มองไปยังกรมแสงสว่างที่ซ่อนอยู่ในความว่างเปล่าและเปล่งแสงเจิดจ้ากว่าเดิมออกมานานแล้ว
ใช่แล้ว กรมแสงสว่างต่างจากกรมความมืด มันไม่มีอยู่จริงในสายตาของเทพสามัญ มีเพียงผู้บรรลุตบะระดับหนึ่งจึงสามารถมองเห็นวิหารที่เกิดขึ้นท่ามกลางแสงสว่างเหนือท้องฟ้าเมืองแอตแลนแม้มันจะไม่ได้มีขนาดใหญ่เท่าปราสาทแอตแลน แต่ก็เก่าแก่และลี้ลับว่ากันว่าในกรมแสงสว่างแห่งนี้มีอสูรเทพแห่งแสงสว่างตนหนึ่งหลับใหลอยู่ มันมีเรือนร่างขาวบริสุทธิ์ราวกับว่าเป็นร่างจริงของแสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์ มันสามารถรวบรวมพลัง