นึ่ง “แค่มีผลกระทบ แต่เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าจริงๆกันแน่ ข้าเองก็ไม่แน่ใจ เจ้าต้องคิดเอาเอง”
“ข้าคิดว่าสามีจะรู้ทุกอย่าง” เยี่ยนอวี๋กอดสามีสีทองของนางไว้เสียงพึมพำเจือความโอนอ่อน นี่คือความโอนอ่อนที่ไม่เคยปรากฏกับปฐมราชินีมาก่อน ทำให้ต้าซือมิ่งสีทองที่อุ้มนางเม้มปากอีกครั้ง รู้สึกเหมือนกับว่าอุ้มปีศาจดูดวิญญาณไว้ ทำให้เขา…ผ่านไปนานกว่าจะตอบด้วยเสียงดุจพิณที่ค่อนข้างแหบแห้งว่า“บางทีหลังจากที่เราหลอมผสานแล้วอาจจะรู้ก็ได้”เมื่อเขาเพิ่งพูดจบ…“อ้ะเนะ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าชี้ไปข้างหน้า ใบหน้าน้อยๆ ยังคงแข็งเกร็ง ราวกับกำลังมุ่งมั่นและใช้สมาธิอย่างมาก แต่เขาก็สามารถตอบคำถามของท่านแม่เขาได้อย่างแม่นยำดังนั้นจนถึงบัดนี้ เยี่ยนอวี๋ไม่รู้ว่าเด็กน้อยกำลังตื่น หรือกำลัง‘ฝัน’ อยู่กันแน่ สภาพของเขาดูแปลกๆ ทว่าไม่มีผลกระทบกับร่างกายต้าซือมิ่งสีทองเองก็เหินไปทางที่เด็กน้อยชี้ตามความรู้สึกของตนเองแล้วแต่แล้ว… เมื่อพวกเขาทั้งสามปรากฏตัว เยี่ยนอวี๋ก็เห็นมิคาเอลยืนอยู่ข้างหน้าพวกเขา ยืนอยู่ข้างหน้าประตู ที่สำคัญคือเมื่อมิคาเอลเห็นพวกเขา นางก็ไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่ารอมานานแล้ว
เรื่องนี้ทำให้เยี่ยนอวี๋ระวังตัวขึ้นมาทันที ส่วนเจ้าตัวน้อยเขาก็ชี้ไปข้างหน้าเหมือนกับไม่เห็นมิคาเอลที่เปล่งแสง พูดกับท่านแม่ว่า“พ่อ พ่ออยู่”เยี่ยนอวี๋อุ้มเด็กน้อยลงพื้น ในขณะเดียวกันก็พูดตรงไปตรงมาว่า“มิคาเอล ในเมื่อเจ้ายืนอย
