นอนหลังจากหนึ่งเค่อ ต้าซือมิ่งสีทองก็ลืมตาขึ้น นัยน์ตาปรากฏแสงสีฟ้าวาบผ่าน ขณะเดียวกันก็มองไปที่สองแม่ลูกที่หลับไปแล้ว แววตาอ่อนโยนลงผ่านไปครู่หนึ่งเขาค่อยๆ ลุกขึ้น รอบกายค่อยๆ เลือนราง ดูเหมือนกำลังจะออกปฏิบัติการเพียงคนเดียว ไม่อยากรบกวนสองแม่ลูกที่เป็นแก้วตาดวงใจ แต่แล้ว… เขายังไม่ทันหายไปอย่างสมบูรณ์เยี่ยนอวี๋ก็ยื่นขาไปเกี่ยวต้าซือมิ่งไว้อย่างแม่นยำ พูดว่า “เจ้าจะทำอะไร” คิดจะไม่พา…
ความคิดที่เหลือเยี่ยนอวี๋ยังไม่ทันคิดจบตุ้บต้าซือมิ่งสีทองที่ถูกดักด้วยขาอย่างไม่ทันตั้งตัวก็ถูกเกี่ยวล้มลงไปบนตัวของภรรยา มือข้างหนึ่งก็ยันไว้บนหน้าอกของนางด้วยสัญชาติญาณความอ่อนนุ่มนั่นทำให้เขาหลุดพูดออกมาว่า “เจ้า”เจ้า? เจ้า เจ้าเพียงคำเดียวเท่านั้น ทำให้บรรยากาศแต่เดิมที่จริงจังของสองสามีภรรยาผิดเพี้ยนไปหมดเยี่ยนอวี๋ “…” นางสงสัยจริงๆ ว่าสามีสีทองของนางหลอมผสานกับสามีจอมกะล่อนคนเดิมแล้ว ไม่เช่นนั้นสามีสีทองใสซื่อคนนี้จะพูดคำนี้ได้อย่างไรทว่านางเพิ่งคิดเช่นนี้… ใบหน้าสง่างามของ ‘ต้าซือมิ่ง’ ผมสีทองก็ถูกย้อมไปด้วยสีชมพูอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ริมฝีปากอันเย้ายวนก็เม้มแน่นเพราะความตื่นเต้นและเขินอายอย่างเห็นได้ชัดแต่ว่า… เขายังไม่ยกมือออกแต่ว่า…“เนะ”
เด็กน้อยที่นอนอยู่ข้างกายเยี่ยนอวี๋จู่ๆ ก็ลุกนั่งขึ้นมาและยังเบิกตาโพลงมองท่านพ่อและท่านแม่ของเขาราวกับอยู่ใน ‘ฉากจับเมียน้อย’ครานี้เอง… เยี่ยนอวี๋หูแดงท
