ฟ้าในบัดนี้ หรือว่าท่านมาแอตแลนเพราะอยากเปลี่ยนแปลงสภาพการณ์ของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า”
เยี่ยนอวี๋ได้ยินดังนั้นจึงยกจอกสุราขึ้นมา ครั้นกำลังจะจิบสุราที่มีสีแดง เด็กน้อยก็ร้อนรน “ไม่ดื่ม! แม่ไม่ดื่ม เจ็บ!” เด็กน้อยที่ยังมีบาดแผลเกี่ยวกับสีแดงเผ็ดร้อน เขาก็ยื่นมือไปคว้าจอกสุราในมือของท่านแม่อย่างรวดเร็ว!ภาพเช่นนี้… ทำให้บรรยากาศอึดอัดในโถงรับรองยิ่งอึดอัดขึ้นไปอีกหูเฮ่อหมดความอดทน “ดูท่าปฐมราชินีเยี่ยนก็ไม่ได้สงบนิ่งเหมือนภายนอก กลัวว่าข้าจะวางยาในสุราของท่านหรือ”“ใช่!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตอบทันทีและยังโยนจอกสุราในมือลงบนพื้นด้วยความหวาดกลัว เสียงแตกดัง เพล้ง ไม่เพียงเท่านี้…“แม่ แม่…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ร้อนรนยังโถมใส่ท่านแม่ของเขา“เจ็บหรือไม่ขอรับ” เขาเห็นเหมือนกับว่าท่านแม่ของเขาสัมผัสสุราแล้วเยี่ยนอวี๋ยิ้ม อดจูบเด็กน้อยไม่ได้ “แม่ไม่เป็นอะไรจ๊ะ”“เป่า ดู!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพยายามถ่างปากของท่านแม่เขาออกเยี่ยนอวี๋จึงอ้าปากให้เด็กน้อยผู้อบอุ่นและน่ารักดูจนพอใจเยี่ยนเสี่ยวเป่าตรวจสอบอย่างละเอียดรอบหนึ่ง เมื่อพบว่าท่านแม่ของเขาไม่เป็นอะไรและไม่สัมผัสโดนอะไรแดงๆ ก็ถอนหายใจโล่งอกจากนั้นเขาก็ชี้ไปที่สุราสีแดงที่อยู่บนโต๊ะฝั่งของเยี่ยนอวี๋ “เก็บ ไปซะ!”
ท่าทีนั่นน่าเกรงขามมาก!ซีหวังหมู่หลงรักสุดหัวใจ “นายน้อย น่ารักเช่นนี้ได้อย่างไร”อินหลิวเฟิงก็ยิ้มตาม “น่ารักจริงๆ แต่องค์ชายหูเฮ่อ ข้าน้อยต้องอธิบาย
