รชายของข้าน้อย เป็นความผิดของข้าน้อยที่สั่งสอนไม่ดี มีความบกพร่องในการดูแล แต่สตรีผู้นี้ท่านผู้วิเศษคงเคยได้ยินชื่อ” ได้ยินคำพูดของท่านผู้บริหารใหญ่ต้วนอวี่ชิง หูหยุนซานก็รีบก้าวออกมาขอโทษ แต่ทันใดนั้นหูหยุนซานก็กลอกตาคิดแผนขึ้นมา แต่การพูดเช่นนี้โดยไม่ทันคิด เขาก็ไม่มั่นใจเลย
ได้ยินคำพูดของหูหยุนซาน คิ้วของมหาบุรุษชือหยางก็เลิกขึ้นเล็กน้อย บนใบหน้าปรากฏความไม่พอใจทันที
ท่านผู้วิเศษช่างสูงส่งเพียงใด ในสำนักหมิงเยว่เป็นรองเพียงคนเดียวแต่อยู่เหนือคนนับหมื่น สตรีธรรมดาคนหนึ่งจะคู่ควรให้กล่าวถึงต่อหน้าท่านผู้วิเศษได้อย่างไร
“ท่านผู้วิเศษ สตรีผู้นี้ชื่อหลิวเหมยเอ๋อร์ เป็นบุตรีของหลิวชิงซาน ปัจจุบันเป็นคนรับใช้อยู่ที่เขาคนรับใช้ในสำนักระดับล่าง” ได้ยินสามคำว่าหลิวชิงซาน สีหน้าของมหาบุรุษชือหยางอี้อู่หยาก็เปลี่ยนไปทันที คิ้วทั้งสองข้างตั้งขึ้น
เห็นท่าทางของมหาบุรุษชือหยางเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน หูหยุนซานก็ยิ่งมั่นใจ จึงพูดต่อไปว่า “หลี่ลี่ผู้นี้ไม่รู้ว่าไปรู้จักกับหลิวเหมยเอ๋อร์ได้อย่างไร ถึงกับมีความสัมพันธ์กัน ข้างกายหลิวเหมยเอ๋อร์มียายหลิวซึ่งเป็นยอดฝีมือคอยหนุนหลัง มีนางคอยค้ำจุน หลี่ลี่จึงทำตัวหยิ่งผยองในสำนักระดับกลางมาตลอด บุตรชายของข้าน้อยแต่เดิมเป็นลูกศิษย์ชั้นในที่โดดเด่น แม้แต่ในหมู่ลูกศิษย์ขั้นแข็งแกร่งก็ยังอยู่อันดับเจ็ด เพียงแต่ครั้งหนึ่งที่เข้าไปในสำนักระดับกลาง เพราะทนดูการก
