ษย์กลุ่มนี้ แล้วเรียกหลี่ลี่ขึ้นมาสอบถาม
หลี่ลี่จึงไม่รอช้า ก้าวขึ้นหน้าเล่าเรื่องการพนันอย่างละเอียด แต่เขาก็รู้ว่าการพาดพิงถึงหูหยุนซานกลับไม่ดี จึงไม่ได้พูดถึงหูหยุนซาน เพียงแต่บอกว่าเกิดความขัดแย้งกับหูอี้เพราะเรื่องของหลิวเหมยเอ๋อร์
ฟังคำบรรยายของหลี่ลี่แล้ว ท่านผู้บริหารใหญ่ต้วนอวี่ชิงก็แค่นเสียงเย็นชาทันที “เพื่อสตรีคนหนึ่ง ถึงกับพนันกัน ช่างน่าขันสิ้นดี นางชอบใครก็เป็นของคนนั้น ให้นางตัดสินใจเองก็พอ หลี่ลี่เป็นเพียงลูกศิษย์ใหม่ จะไปยั่วยุพี่ชายร่วมสำนักได้อย่างไร หูอี้ เจ้านี่แหละที่ทำตัวไม่เหมาะสม ต่อไปห้ามเจ้าไปยุ่งกับหญิงผู้นี้ ไปขังตัวในห้องกักบริเวณสิบวันเพื่อเป็นการเตือนใจ คนอื่นๆ แยกย้ายกันไปได้!”
สีหน้าของหูหยุนซานเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำทันที การลงโทษบุตรชายของเขาต่อหน้า แสดงว่าท่านผู้บริหารใหญ่ต้วนอวี่ชิงไม่ได้ให้เกียรติเขาเลยแม้แต่น้อย
ลูกศิษย์แยกย้ายกันไป ท่านผู้บริหารใหญ่ต้วนอวี่ชิงกับหูหยุนซานจึงกลับไปที่ตำหนักปี้เสียว
เห็นมหาบุรุษชือหยางมองมาที่ตน ท่านผู้บริหารใหญ่ต้วนอวี่ชิงก็รีบก้าวไปข้างหน้าประนมมือกล่าวว่า “ท่านผู้วิเศษ เรื่องนี้เป็นการทะเลาะกันเล็กน้อยระหว่างหูอี้ลูกศิษย์ชั้นในที่เพิ่งเข้าสู่ขั้นแข็งแกร่งกับหลี่ลี่ลูกศิษย์อัจฉริยะที่เพิ่งเข้ามาใหม่ เพราะสตรีคนหนึ่ง ข้าน้อยได้ลงโทษไปแล้ว”
พูดจบ ท่านผู้บริหารใหญ่ก็เหลือบตามองหูหยุนซาน
“ท่านผู้วิเศษ หูอี้คือบุต
