า 70 คน
ได้ยินคำถามของท่านผู้บริหารใหญ่ ครูฝึกทั้งสองมองหน้ากันแล้วต่างบอกว่าไม่ได้เห็นชัดเจน
หูหยุนซานอยู่ข้างกาย พวกเขาจะกล้าวิพากษ์วิจารณ์หูอี้ได้อย่างไร
“ท่านผู้บริหารใหญ่ ท่านผู้บริหาร หูอี้แพ้พนันแล้วโกรธจัด จึงรวบรวมลูกศิษย์บางคนมาทำร้ายพวกข้า พวกข้าจำต้องป้องกันตัว” หลู่ฉางหงก้าวออกมาด้วยสีหน้าโกรธเคืองชี้ไปที่หลี่ลี่พลางกล่าว
เห็นครูฝึกทั้งสองไม่ได้พูดอะไรมาก อีกทั้งหูหยุนซานก็อยู่ในที่เกิดเหตุ หูอี้และลูกศิษย์รอบข้างจึงเริ่มแข็งกร้าวขึ้นมาทันที
หลี่ลี่ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว แม้แต่ลูกศิษย์ด้านหลังเขาก็ขมวดคิ้วลึก บิดาของหูอี้มาที่นี่ เรื่องนี้จะให้พวกเขาแก้ตัวได้อย่างไร ถึงแก้ตัวก็ไม่มีประโยชน์อะไร
ในขณะนั้น เยว่ชงก็ก้าวออกมาอีกครั้ง ประนมมือคำนับแล้วรีบกล่าวว่า “ท่านผู้บริหารใหญ่ คนผู้นี้พูดเหลวไหลทั้งสิ้น ความจริงคือหลี่ลี่ชนะพนันหูอี้ หูอี้และพรรคพวกอับอายโกรธแค้น จึงจงใจไม่ยอมรับ แล้วยังลงมือก่อน ในสมุดบันทึกของครูฝึกมีจำนวนที่แต่ละคนคืนไว้ ท่านผู้บริหารใหญ่สามารถตรวจสอบได้”
เห็นเยว่ชงออกมาพูด ท่านผู้บริหารใหญ่ขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็สีหน้าเย็นชาถามครูฝึกทั้งสองว่า “เป็นเช่นนั้นหรือ? เอาบันทึกระดับมาดู”
มีหลักฐานยืนยัน ครูฝึกทั้งสองก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก ได้แต่นำบันทึกมาถวาย
“แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านี้? ถึงกับเกิดความวุ่นวายภายใน?” ท่านผู้บริหารใหญ่ต้วนอวี่ชิงเหลือบมองลูกศิ
