ียสิทธิ์กำรสืบทอดบัลลังก์ พราชำยำลำซิน่ำเองหลำยปีมำนี้ก็ไม่ได้ให้ก ำเนิดบุตรอีก รำชบัลลังก์ในอนำคตเหมือนจะถูกก ำหนดเอำไว้แน่นอนแล้ว ทว่ำ… เมื่อลำซิน่ำเห็นลวดลำยที่คุ้นเคยและถูกต้องนั้นดวงตำนำงก็ลุกวำว “เจอแล้ว ท่ำนพ่อ ท่ำนดูลวดลำยลึกลับเหล่ำนี้สิ”
“ลวดลำยลึกลับที่ปรำกฏกลำงควำมว่ำงเปล่ำเมื่อครั้นจักรวำลระเบิดครั้งใหญ่หรือ” ดยุคแห่งลำซิน่ำมองลวดลำยลี้ลับทั้งสำมที่ถูกบันทึกไว้ใน ‘คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์’ ไม่รู้ว่ำเคธี่หำพวกนี้ท ำไม“ท่ำนพ่อ หรง! เป็นไปได้มำกว่ำเขำคือบุตรแห่งจักรวำล! บุตรผู้สร้ำงแอตแลนที่สืบทอดพลังคุ้มครองจักรวำล หำก หำกว่ำเอเลน่ำแต่งงำนกับเขำ เช่นนั้น…”เมื่อพูดถึงตรงนี้ พราชำยำที่ตื่นเต้นเป็นอย่ำงยิ่งก็สูดลมหำยใจเข้ำลึกสองสำมทีจึงจะสำมำรถคลำยควำมตื่นเต้นลงได้ ทว่ำดวงตำของนำงกลับร้อนรุ่มจนถึงขีดสุดดยุคแห่งลำซิน่ำก็เอ่ยประโยคที่เหลือแทนนำงว่ำ “บุตรที่พวกเขำคลอดก็จะเป็นบุตรแห่งจักรวำล จักรพรรดิองค์ต่อไปของแอตแลน”“ใช่แล้ว!” พราชำยำลำซิน่ำตื้นตันอย่ำงยิ่ง “ถึงครำนั้น ตระกูลลำซิน่ำของเรำจะกลำยเป็นหัวหน้ำแกรนด์ดยุค ยิ่งไปกว่ำนั้น เมื่อเด็กน้อยยังเล็ก ข้ำยังสำมำรถเป็นรำชินีผู้ส ำเร็จรำชกำรแทนได้ ท่ำนพ่อท่ำนก็จะเป็นแกรนด์ดยุคผู้ส ำเร็จรำชกำรแทน”แสงประกำยวำบผ่ำนนัยน์ตำดยุคแห่งลำซิน่ำ ทว่ำน ้ำเสียงเขำกลับสงบนิ่ง “เช่นนั้นก็แต่งงำนพรุ่งนี้เลย”“พรุ่งนี้? เร็วไปหรือไม่” พราชำยำลำซิน่ำกล
