ือดซึมออกมา“เอเลน่า!” พราชายาลาซิน่ารีบประคองบุตรสาวเอเลน่ายังคงเสียสติ “ไป ไป กลับไป”“ช้าก่อน! เอเลน่าช้าก่อน” สายตาเฉียบคมของพราชายาลาซิน่าพบบางอย่างเข้า สิ่งที่ถูกบุตรสาวชนนั้นเหมือนจะเป็นโลงศพสีดำโลงหนึ่ง บนนั้นยังมีลวดลายประหลาด…พราชายาลาซิน่าที่จู่ๆ นึกอะไรขึ้นได้ก็ปลอบบุตรสาว “เอเลน่าเจ้ารอแม่ก่อน แม่ขอดูว่าคืออะไร แล้วจะพาเจ้ากลับไป เพียงครู่เดียวเท่านั้น ดีหรือไม่”“ไม่! ไม่! กลับไป กลับไป” เอเลน่าปฏิเสธอย่างตื่นตระหนก รูม่านตาของนางขยายออกสภาพดูไม่ได้เช่นนี้ของนางทำเอาลาซิน่าวิตก แต่นางยังคงเปิดโลงศพโลงนั้นออกอย่างรวดเร็ว นางจำได้ว่าในตำนานลี้ลับของ
ตระกูลเหมือนกับว่าจะบันทึกลวดลายของโลงศพโลงนี้ไว้ เพียงแต่ว่า… เมื่อโลงศพถูกเปิดออก เมื่อเอเลน่าเห็นต้าซือมิ่งที่หลับไหลอยู่ในโลงศพ นางก็เงียบลงทันทีพราชายาลาซิน่าชะงัก “หรง?”สองแม่ลูกคิดไม่ถึงเลยว่าหรงท่านนี้ที่เมื่อครู่อยู่ในจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้า บัดนี้จะนอนอยู่ในโลงศพ และยังถูกพวกเขาเจอตัวด้วยครานี้เอง… พราชายาลาซิน่าทั้งตะลึงและสับสัน เอเลน่ากลับประหลาดใจและดีใจจนบ้าไปแล้ว “ท่านแม่ นี่คือพรหมลิขิตของข้าและหรง พาเขากลับไป ข้าจะแต่งงานกับเขา ข้าจะแต่งงานกับเขา”ครานี้เอง…“ได้”พราชายาลาซิน่าพยักหน้า ขณะเดียวกันก็กลายเป็นแสงสีขาวอีกครั้ง นำตัวบุรุษในโลงศพและบุตรสาวกลับไป หากนางจำไม่ผิดหรงคนนี้ ตัวตนของเขาไม่ธรรมดา เขา…
