เสียงแข็งทำเอาเยี่ยนอวี๋มองไปที่เด็กน้อยอย่างประหลาดใจ พบว่าเด็กน้อยกำลังทำหน้ามุ่ยมองนาง มิหนำซ ้า ไม่เพียงแต่เด็กน้อยที่หน้าบึ้งตึง พ่อสีทองที่อุ้มเด็กน้อยก็มองนางอย่างเยือกเย็น เขากำลังโมโหอย่างไม่ต้องสงสัยสองพ่อลูกนี่… กำลังโมโหทั้งสองคน เห็นได้ชัดว่าโกรธนางที่ทำให้ตนเองบาดเจ็บ
เยี่ยนอวี๋ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่เก็บคำสาปไท่อี้ไว้ชั่วคราว“ข้า…” เยี่ยนอวี๋กำลังจะอธิบาย‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองก็พูดขึ้นว่า “เจ้าใช้วิธีอื่นได้”“ช้าเกินไป” เยี่ยนอวี๋พูดก่อนจะทำท่าเข้ามาอุ้มเด็กน้อย ทว่าเจ้าตัวน้อยมุดตัวเข้าไปในเสื้อผ้าของท่านพ่อทันที‘ต้าซือมิ่ง’ ผมสีทองเองก็ถอยหลัง เห็นได้ชัดว่าปฏิเสธที่จะฟังคำอธิบายใดๆแต่แล้ว…ถึงอย่างไร ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองยังไม่ได้ทำลายผนึกอย่างสิ้นเชิงครานี้เยี่ยนอวี๋เอาจริงแล้ว เขาถูกกดไว้ที่เดิม จากนั้นต้าซือมิ่งผมสีทองยังไม่ทันต่อต้าน เยี่ยนอวี๋ก็จับคอเรียวยาวของเขาไว้และจูบลงไป
