่อนไม่เชื่อฟังเช่นนั้น ทิ้งไปก็ไม่เสียดาย”“แต่ข้าต้องการหรงเพียงผู้เดียว หากไม่ใช่หรง จะเป็นใครข้าก็ไม่เอา” เอเลน่าตอบอย่างจริงจัง “ท่านแม่ ให้โอกาสข้าอีกหนึ่งครั้งได้หรือไม่ ครั้งสุดท้ายแล้ว หากข้าล้มเหลว ข้าจะฟังท่าน กลับไปแต่งกับใครก็ได้”ลาซิน่ามองบุตรสาวตรงหน้า นอกจากถอนหายใจแล้วก็มีแต่ถอนหายใจ “เจ้าชอบหรงคนนั้นเช่นนี้เลยหรือ แม่ยอมรับว่าเขาเป็นคนยอดเยี่ยมมาก แต่เขาทั้งคาดเดาและควบคุมยากนัก ต่อไปหากเจ้าสืบทอดตำแหน่งราชินี ชายคนนี้ไม่เหมาะสมหรอก”“ข้าต้องการเขา” เอเลน่ากอดมือของท่านแม่ “อีกอย่าง ถึงครานั้นยังมีท่านแม่อยู่ไม่ใช่หรือ มีท่านแม่คอยสั่งสอน เขาจะไม่เชื่อฟังได้อย่างไร”ลาซิน่าคิดถึงสองสามวันก่อนที่ได้ดวลฝีมือกับต้าซือมิ่ง นางก็ส่ายศีรษะ “เอเลน่า ผู้ชายแบบนั้นสั่งสอนไม่ได้หรอก ยอมแพ้เสียเถอะ กลับไปกับแม่ อย่าแอบหนีออกมาอีกเลย”
เพื่อจับบุตรสาวคนเดียวที่แอบหนีออกไปกลับมา ลาซิน่าเป็นห่วงแทบแย่ หากนางมาช้ากว่านี้อีกหน่อย นางเชื่อว่าบุตรสาวคงบุกโจมตีเข้าไปแล้ว“ไม่!”“ทหาร! พาองค์หญิงกลับไป”“ไม่!” ด้วยความร้อนรน เอเลน่ารวบรวมแสงสีทองเจิดจ้าเหนือฝ่ามือ ทำท่าจะตบเข้าที่หน้าอกตนเอง “ท่านแม่! หากท่านไม่ให้ข้าไป ข้าก็จะตายที่นี่!”“เหลวไหล!” ลาซิน่าโกรธกริ้วเอเลน่ากลับร้องไห้ “ท่านแม่ ขอร้องท่านล่ะ ครั้งสุดท้าย ช่วยลูกด้วย”“เอเลน่า…”พราชายาลาซิน่าที่ท้ายที่สุดไม่สามารถปฏิเสธการขอร้องข
