ออกมากัดเจ้าให้ตายเยี่ยนอวี๋ในบัดนี้ไม่คิดว่าแม้ชายคนนี้จะถูกนางผนึกไว้แล้วยังหนีไปได้ อีกทั้งยังเร็วอีกด้วย เพียงพริบตาเดียวก็ไม่เห็นเงาแล้ว แต่เยี่ยนอวี๋รู้ว่าเขาน่าจะไปทางไหน นางจึงหายตัวไปทางภูเขาปู้โจวซานแล้ว เมื่อนางปรากฏตัวอีกครั้งก็เห็น ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองยืนอยู่ข้างหน้าภูเขาปู้โจวซาน ข้างล่างรอยแตกแยกเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมอกของเยี่ยนอวี๋ตะโกนเรียกทันที “พ่อ”‘ต้าซือมิ่ง’ ผมสีทองหันกลับไปมองภรรยาและเด็กน้อย เขาไม่ได้ขยับ แต่เยี่ยนอวี๋รับรู้ได้ว่าเขาสามารถใช้พลังเวทย์ได้แล้ว ดังนั้นสามวันที่ผ่านมานี้ เขาไม่ได้รอนางปลดผนึกให้อยู่เฉยๆ เขาค่อยๆทำลายผนึกด้วยตนเองมาโดยตลอด อีกทั้งยังทำลายอย่างเงียบๆหากไม่ใช่เพราะเกิดเหตุการณ์ขึ้น เขาคงจะปลดผนึกได้ในอีกไม่กี่วัน ส่วนนางยังถูกปิดหูปิดตาต่อไป“มีความสามารถดีนี่” เยี่ยนอวี๋ประเมินอย่างเย็นชา‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองเม้มปากเล็กน้อย แววตามิอาจคาดเดาได้ “เจ้าไม่ได้ตั้งใจจะปลดผนึกให้ข้าตั้งแต่แรก”“ผิดแล้ว” เยี่ยนอวี๋ปฏิเสธคนหัวทองกลับจับผิดอย่างเฉียบแหลมว่า “เจ้าต้องการให้ ‘ข้า’คนเดิมหลอมรวมข้าเข้าไป”
“อ้ะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเริ่มสับสน‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองจ้องเยี่ยนอวี๋เขม็ง ดวงตาสีทองอนุมานความมืดมนไร้ที่สิ้นสุด รอบกายแผ่ซ่านกลิ่นอายเยือกเย็นผิดปกติเยี่ยนอวี๋นวดระหว่างคิ้วเบาๆ จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเจ้าหัวทองนี่เหมือนกับสามีคนเดิม กำลังสู้กับตนเอง ท
