ยี่ยนอวี๋ก็รอจนคอยืดยาวแล้วจริงๆ เพราะเทพทุกองค์ชะเง้อมองอยู่ตลอดเวลา“หาววว…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่อยากนอนและก็ไม่อยากนอน เขาก็มองท่านพ่อ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองที่ถูกมอง หลังจากที่เม้มปากแล้ว ในที่สุดก็ยื่นมือไปทางเด็กน้อย “มานี่”เยี่ยนเสี่ยวเป่าตาลุกวาว แต่กลับส่ายศีรษะ “ไม่ ได้…” แม่ไม่ให้‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองมองสายตาระยิบระยับของเด็กน้อย จากนั้นก็มองไปที่เยี่ยนอวี๋ที่อุ้มเด็กน้อยไว้พูดว่า “สตรี ส่งเด็กให้ข้า”“ไม่ให้” เยี่ยนอวี๋ปฏิเสธเยี่ยนเสี่ยวเป่าซบอยู่ในซอกคอของท่านแม่เขานิ่งๆ “พ่อ รักษาตัว”“…”‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองที่จู่ๆ เงียบไปก็เข้าไปใกล้เยี่ยนอวี๋ เยี่ยนอวี๋เหลือบมองเขา “อยู่เฉยๆ”
แต่ ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองกลับพูดว่า “ส่งเด็กให้ข้าหรือจะให้ข้าอุ้มเจ้าด้วย”เยี่ยนอวี๋ “…”นางขอไม่เลือกทั้งสองได้หรือไม่ แต่แล้วเด็กน้อยเลือกแล้ว “อุ้มด้วยกัน…”“เสี่ยวเป่า…” เยี่ยนอวี๋ลูบเด็กน้อยเบาๆ ครั้นกำลังจะพูดอะไร ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองก็โอบเอวบอบบางของนางไว้แน่นแล้วในขณะเดียวกัน…“มาแล้ว”เสียงเซ่าเฮ่าดังขึ้นโฮกกรร…วี้ด…เทพขุนเขาสิบสององค์ที่ ‘เป่านกหวีด’ ทันที ฮึกเหิมเต็มไปด้วยพลัง จากนั้น… เมื่อสองแม่ลูกเอเลน่านำทัพทหารม้าหลวงหมื่นนายทะลุรอยแตกแยกมาถึงจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เทพแห่งขุนเขาที่ใหญ่พอๆ กับภูเขา ทรงพลังพอๆ กับท้องทะเล เทพแห่งขุนเขาที่มี
ความสามารถเก่งกาจ พวกมันก็ล้อมกลุ่มคนของเอเลน่าราวกับภู
