ใช้ได้นี่! เยี่ยนอวี๋กอดเด็กน้อยในอ้อมอกแน่น มองต้าซือมิ่งหัวทองอย่างสงบนิ่ง “เช่นนั้นคือผู้ใด”“เจ้า”‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองอมยิ้ม คำตอบของเขาทำให้เยี่ยนอวี๋อึ้งเดี๋ยวสิ เจ้าหัวทองนี่จำนางไม่ได้มิใช่หรือเยี่ยนอวี๋ “…”นางเริ่มสงสัยว่าสิ่งที่ตนเองคาดเดาถูกต้องหรือไม่ หรือว่าสามีของนางถูกร่างพลังชิงร่างไปจริงๆ แล้วนางถามลองเชิงด้วยสัญชาติญาณในทันทีว่า “ข้าคือว่าที่ภรรยาหรือ”“ไม่ ไม่ถูก” เยี่ยนเสี่ยวเป่าคัดค้าน “ภรรยา เมียต่างหาก พ่อผิด”จิ่วอิงขบขัน “เสี่ยวเป่า เจ้ารู้ความแตกต่างระหว่างว่าที่ภรรยาและภรรยาด้วยหรือ”“รู้” เยี่ยนเสี่ยวเป่ายืนยัน “พ่อบอกว่าภรรยาก็คือ คือนอนด้วยกันแล้ว นอน ด้วยกันได้ ส่วนว่าซี่ ถี่ ที้ โอ๊ย ก็คือยังไม่ได้นอน”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่พูดอย่างไรก็พูดคำว่า ‘ว่าที่’ ไม่ชัดบอกว่าตนเองรู้ดีทุกอย่าง ท่านพ่อรูปงามของเขาบอกเขาหมดแล้ว
จิ่วอิงหัวเราะเปล่งเสียงประหลาด “แม่นแล้ว”เซ่าเฮ่าและคนอื่นๆ ก็หัวเราะ ส่วน ‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองก็กำลังมองเยี่ยนอวี๋อย่างเงียบๆ เยี่ยนอวี๋เกือบจะคิดว่าไม่มีร่างพลังอะไรนั่นแล้ว เขาถูกหลอมผสานไปแล้วทว่านางก็ฉุกคิดได้ว่า อ๋อ ร่างพรหมจารีร่างพลังสีทองร่างนี้คงพบว่า ‘ตนเอง’ ยังอยู่ในร่างพรหมจารี ในความเป็นจริงแล้วเยี่ยนอวี๋ก็คิดไม่ผิดจริงๆด้วยตรรกะของต้าซือมิ่ง ร่างพรหมจารียังไม่ถูกทำลายเท่ากับยังไม่ได้แต่งงานส่วนเด็กน้อย…‘ต้าซือมิ่ง’ หัวทองที่มองไปยัง
