ลัว หรอก!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่โมโห เขาก็กำหมัดแน่นทำท่าจะลงมือแล้วทว่าท่านพ่อของเขาจับกำปั้นของเขาไว้อีกครั้ง “พ่อเอง”“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่ยอม! แต่จะทำอย่างไรได้ เมื่อท่านพ่อเขาเพิ่งพูดเสร็จ หมอกสีฟ้าก็บังเกิดขึ้นอีกคราจุ่นเอ่อร์เก๋อพลันรู้สึกถึงกลิ่นอายสังหารที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม ทำให้เขาแหกปากตะโกนขึ้นด้วยสัญชาติญาณว่า “แสงแห่งการพิพากษา ช่วยข้าด้วย!”เมื่อสิ้นเสียง…ครืน!เหนือนภาสวรรค์ชั้นเก้า สายฟ้าผ่าลงมากลางวันแสกๆ จริงๆ!อีกเพียงพริบตาก็จะผ่าลงที่ต้าซือมิ่งแล้ว“ระวัง!”
เอเลน่าสีหน้าพลันเปลี่ยน “หรง! รีบมาข้างกายข้า! นี่คือแสงแห่งการพิพากษา!”เพียงคำว่า ‘หรง’ คำเดียว ทำให้เยี่ยนอวี๋ที่กำลังจดจ่อกับการรับรู้ฟ้าคะนองนี้เลิกคิ้วเล็กน้อย จากนั้น…เปรี้ยง!สายฟ้าผ่าเข้าไปในร่างกายของต้าซือมิ่งทันที“อ้ะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกต้าซือมิ่งอุ้มไว้มุดตัวเข้าไปในแขนเสื้อของท่านพ่อเขาแล้ว“หรง!”เอเลน่าหน้าถอดสี เห็นได้ชัดว่าเป็นห่วงความปลอดภัยของต้าซือมิ่งจริงๆ เทียนตี้เห็นดังนั้นก็ไม่พอใจอย่างยิ่ง “มีเวลาเป็นห่วงอาจารย์พ่อของข้า ลองดูท่านลุงของเจ้าก่อนเถอะ”เอเลน่าชะงักครู่หนึ่งก่อนจะพบว่าท่านลุงของเขาหายไปแล้ว?! นี่มัน…“พลังมรณะยังคงวิเศษไม่ธรรมดา” สามพ่อมดแห่งภูเขาหลิงซานมองต้าซือมิ่งอย่างเกรงกลัว ฉากที่ท่านลุงของเอเลน่า ‘หายไป’ ตอนที่นางไม่ทันสังเกตนั้น พวกเขากลับเห็นหมดแล้ว
สามพ่อมดแ
