วรรค์อย่างตรงไปตรงมา ทว่าใบหน้าของเขาไร้ซึ่งความหวาดกลัว แม้ยังไม่รู้จักพลังกลุ่มนี้ดี แต่เขาก็รู้วิธีการกำจัดแล้วดังนั้น… เมื่อสายฟ้ารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว! เมื่อท้องฟ้าบนตำหนักสวรรค์ถูกปกคลุมด้วยพายุฟ้าคะนองสีขาวโพลน หยวนสื่อเทียนจุนก็กระโดดเหินตัวเข้าไป “ข้าจะจัดการเจ้าเอง”“ฮึ! ไม่รู้จักตาย!” เอเลน่ายิ้มหยัน รอบกายกลับแผ่ซ่านรัศมีสีทองที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมออกมา ดูเหมือนว่านางกำลังจะหายไปพร้อมกับแสง ถึงอย่างไรนางก็รู้ดีว่าพลังลบล้างแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นน่ากลัวเพียงใดเอเลน่าเชื่อว่าทั้งตำหนักสวรรค์จะถูกกวาดล้างด้วยพลังลบล้างแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ ส่วนเหล่าทวยเทพสวรรค์ชั้นเก้าที่ว่าที่นั่งอยู่ที่นี่ก็คงจะเหลือรอดเพียงไม่กี่คนเนื่องจากความโง่เขลา เพียงแต่ว่า…ก่อนที่เอเลน่าจะหายไป นางยังคงมองต้าซือมิ่งอย่างคับแค้นใจ“หรง! ข้าจะให้โอกาสเจ้าครั้งสุดท้าย เจ้ายังจำข้าได้หรือไม่”“อัปลักษณ์! ออกไป!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ปีนออกมาขณะที่กำลังวุ่นวายเขาก็ตำหนิเสียงเล็กเสียงน้อยออกมา เกลียดยัยอัปลักษณ์คน
นี้จริงๆ! งามสู้ซีซีไม่ได้ สวยสู้อิงอิงไม่ได้ ยังจะมาแย่งพ่ออีก! เป่าไม่ชอบ!ครานี้เอเลน่ามองไปที่เด็กน้อยแล้ว นางจึงเห็นว่าเด็กน้อยเหมือนท่านพ่อของเขามาก หัวใจนางแทบจะสลายในทันที “หรง! หากเจ้าไม่เต็มใจที่จะแยกทางกับเด็กคนนี้ ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะเป็นแม่ของเขา! ข้า…”“ไสหัวไปซะ!”เยี่ยนอวี๋เหวี่ยงแขนฟา
