นล่ะท่านและท่านเขย นายน้อยสบายดีหรือไม่ ไม่สิ ท่านเขยอยู่ที่นี่ อีกทั้งยังอยู่ในสภาพไม่ค่อยดีนัก…” น ้าเสียงของเม่ยเอ๋อร์แฝงความสับสนอย่างหาได้ยากนักเยี่ยนอวี๋กลับพูดว่า “นั่นไม่ใช่เขา อย่างน้อยก็ไม่ใช่ท่านเขยที่เจ้าคิด ดังนั้นเจ้าต้องระวังเขาเป็นพิเศษ”“หืม?” เม่ยเอ๋อร์ตะลึงอย่างเห็นได้ยากเยี่ยนอวี๋ไม่มีเวลาอธิบายมากกว่านี้ แต่นางรู้ดีว่าร่างพลังสีใดๆ ก็แล้วแต่ ก่อนที่จะหลอมผสานกับร่างจริงล้วนก้าวร้าวและแข็งแกร่งมาก ใครถูกอัดทำได้เพียงยอมรับในความโชคร้ายของตนเอง
“เอาเป็นว่า อยู่ให้ห่างจากเขา รอข้าไป” ท้ายที่สุดเยี่ยนอวี๋พูดได้เพียงเท่านี้“คุณหนูใหญ่โปรดวางใจ” เม่ยเอ๋อร์ตอบทันทีเยี่ยนอวี๋จึงดึงพลังจิตกลับมาทว่านางกลับไม่ได้วางใจลงจากการจับตำแหน่งของกลุ่มคนเม่ยเอ๋อร์ได้ กลับกันนางยิ่งกังวลใจ เพราะว่านางรู้ดีว่าแม้ต้าซือมิ่งผมทองนั่นจะไม่สร้างปัญหา คูน ้าหงโกวนี่ก็สามารถทำลายพวกเม่ยเอ๋อร์ได้นี่ทำให้เยี่ยนอวี๋เพ่งมองไปยังคูน ้าขนาดใหญ่ด้วยสัญชาติญาณผ่านไปครู่ใหญ่ นางเรียกพลังจิตทั้งหมดกลับมาจักรวาลดั้งเดิมก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น“เนะ?!”“นายท่าน?”เหล่าเทพรวมถึงเยี่ยนเสี่ยวเป่ามองเยี่ยนอวี๋นิ่ง เยี่ยนอวี๋กลับมองไปยังต้าซือมิ่งที่อยู่ข้างกายด้วยความเคยชิน พบว่าเขายังคงหลับตาอยู่ตามคาด เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็กำลังส่งจิตสัมผัสบางสิ่งอยู่ทว่าเยี่ยนอวี๋เพิ่งจะมองเขา ต้าซือมิ่งก็ลืมตาขึ้นแล้ว ดวงตา
