๋อุ้มเด็กน้อยมาจากจิ่วอิง นางจูบเด็กน้อยน่าเอ็นดู ค่อยๆลูบขนอ่อนของเด็กน้อย พูดขึ้นว่า “หมายความว่าที่ที่เราอาศัยอยู่แตกแยกแล้ว ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจะแก้ไขอย่างไร”“อ๋อ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเข้าใจแล้ว แต่เห็นได้ชัดว่าเขาพิงเข้าไปในอ้อมอกของท่านแม่อย่างไม่สนใจนัก “ไม่รีบ มีพ่อ! พ่ออยู่!”ขณะที่กำลังพูดเขาก็ยื่นมือไปหาท่านพ่อแล้ว “พ่อ…”ต้าซือมิ่งที่รับเด็กน้อยเข้ามาในทันที เขาก็รวบตัวเด็กน้อยเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาจางๆ “อืม” เจ้าเด็กคนนี้นับวันยิ่งฉลาดเยี่ยนอวี๋กลับวางใจไม่ลง อีกทั้งนางยังกังวลว่าพื้นที่อื่นก็อาจจะปรากฏรอยแยกเช่นกัน ดูท่าในการปราชุมครานี้ นางต้องถามให้รู้เรื่องเสียแล้ว หากยังมีรอยแตกร้าวที่อื่น ต้องมีบางอย่างผิดปกติแน่นอน เหล่าเทพที่เฝ้าอยู่ตามสถานที่ต่างๆ ก็ต้องสังเกตเห็น
เนื่องจากเหตุการณ์นี้ เยี่ยนอวี๋จึงยกเลิก ‘อาหารมื้อค ่าของครอบครัว’ ซึ่งเดิมมีกำหนดจัดขึ้นที่จักรวาลดั้งเดิม และให้ทุกคนพักผ่อนอย่างเต็มที่ ผู้ที่ต้องรักษาตัวก็รักษาตัว ถึงอย่างไรหากตรวจสอบเจอรอยร้าวอื่น ถึงตอนนั้นคงได้ยุ่งเป็นพัลวัน…วันถัดไปการปราชุมยามเช้าจัดขึ้นตามกำหนดเหล่าทวยเทพจากทั่วสารทิศล้วนมารวมตัวกันที่ตำหนักเทียนตี้ภายใต้การเรียกของเสียงดนตรีสวรรค์ บางท่านมาถึงสรรค์ชั้นเก้าตั้งแต่เมื่อคืน บางท่านก็เพิ่งมาถึงทว่า… เทียนตี้ยังคงขมวดคิ้ว “เทพรุ่นแรกยังคงไม่มา” เมื่อวานเขาอุตส่าห์ส่งราชโองการให้เ
