้อยท่าทางเช่นนั้น… เทียนตี้ได้แต่ตบหน้าตนเองแล้ว “อาจารย์พ่อ”โฮ่งเยี่ยนอวี๋พยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนจะตระเตรียมพาสามีและลูกกลับบ้าน ในขณะเดียวกันก็กำชับให้ตัวเหวินเทียนอ๋องพักผ่อนให้มาก และให้ซีหวังหมู่พวกเขาอยู่ที่นี่ เมื่อหยวนสื่อเทียนจุนอาการดีขึ้นกว่านี้ค่อยกลับไป เด็กน้อยที่ได้ยินว่าต้องแยกจากกัน เขาก็ขยิบตาให้ซีหวังหมู่
“นายน้อย?” ซีหวังหมู่เดินขึ้นหน้าทันที คิดว่านายน้อยน่ารักน่าชังคนนี้อาลัยอาวรณ์มันเยี่ยนเสี่ยวเป่าเขาก็ค่อยๆ ยื่นมืออวบอ้วนไปข้างหน้าซีหวังหมู่“ซีซี ดู”ซีหวังหมู่ได้ยินรู้ว่าไม่ใช่อาลัยอาวรณ์มัน มันก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ยังคงเบิกตามองกำปั้นของเด็กน้อยตัวชมพู จากนั้นเด็กน้อยก็แบมือออก แสดงแอนนาน้อยตัวหนึ่งให้ดู จากนั้นก็รีบกำมือกลับไปอย่างรวดเร็วซีหวังหมู่ “…”เมื่อครู่นี้มันเห็นอะไรไปนะ?“เห็นหรือไม่”เยี่ยนเสี่ยวเป่ายังถามเสียงเล็กเสียงน้อย หน้าตามีความสุข ราวกับกำลังอวดของเล่นให้เพื่อนดู อีกทั้งยังเจาะจงถลึงตามองเทียนตี้“ไม่ให้น้องจวิ้นดูหรอก”น้องจวิ้น “…”วันนี้เขาถูกแทงซ ้าแล้วซ ้าเล่า ทว่าเขาก็เห็นแล้ว สีหน้าค่อยๆเคร่งขรึมลง “แอนนาที่ฟื้นคืนชีพ?” ตัวเล็กเพียงนี้เลยหรือ“แอบดู” เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่พอใจ
เทียนตี้ “…”เขาจำเป็นต้องแอบดูด้วยหรือ พี่เป่าแบมือให้ผู้อื่นดูเองมิใช่หรือ“แอนนาจริงๆ ด้วยหรือนี่” ซีหวังหมู่เหวอหยวนสื่อเทียนจุนสีหน้าพลันเปลี่ยน “ปฐมราชิน
