รรณนาถึงและจวินโฮ่วที่อ่อนน้อมถ่อมตนที่มันเห็นได้เลย“ช… อาจารย์ ท่านเห็นสมควรลงโทษหรือไม่!” เทียนตี้เอ่ยขึ้น“ไม่ว่าอย่างไร เขาก็รังแกเซ่าเฮ่า! ข้าคิดว่าต้องลงโทษ!”“ข้าไม่ถือสา” เซ่าเฮ่าตอบอย่างชาญฉลาด “ด้วยสภาพที่ไร้ซึ่งชีวิต คิดแต่จะไปตายในครานั้น แม้จวินโฮ่วไม่ได้ลงมือ ข้าก็คงทำตัวเองตายในไม่ช้า”“นั่นน่ะสิๆ คนกันเอง ถือว่าถูกอัดยกหนึ่งแล้วกัน ไม่เป็นอะไรหรอก” ซีหวังหมู่ก็แสดงความเห็นอย่างสองมาตรฐาน “หากเป็นซีเหอหรือคนอื่นๆ เช่นนั้นย่อมต้องลงโทษสถานหนัก!”
“ใช่แล้ว เซ่าเฮ่าหากเจ้ารู้สึกไม่สบายใจ ประเดี๋ยวเจ้าต่อยข้าแทนแล้วกัน ข้าติดหนี้บุญคุณชีวิตจวินโฮ่ว ข้าไม่เห็นด้วยที่จะให้เขาถูกลงโทษหรอก” เทพอัสนีที่มาถึงช้าไปเล็กน้อยก็แสดงจุดยืนของตนเทียนตี้ “…”บังอาจถามเหล่าพี่น้องขุนเขาและท้องทะเลของเขาหน่อยเถอะพวกเขาถูกเจ้าดอกบัวขาวคนนี้ซื้อตัวไปตั้งแต่เมื่อใดกัน แต่ถึงแม้ดอกบัวขาวจะมีวิธีของตนเองเทียนตี้ก็ยังคงไม่ยอมกล่าวว่า “อาจารย์จะทำเช่นนี้ไม่ได้ ท่านเคยพูดไว้ว่ากฎก็คือกฎ ห้ามละเมิดแม้เพียงน้อยนิด ผู้ละเมิดต้องถูกลงโทษ!”“เลว!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าได้ยินว่าจะลงโทษท่านพ่อเขาก็โมโหเกือบจะเขวี้ยงแอนนาน้อยในกำมือออกไปแล้วทว่าเยี่ยนอวี๋พูดขึ้นก่อนว่า “ข้าเคยพูดหรือ ข้าจำไม่ได้ อายุมากแล้ว”พรวด!หยวนสื่อเทียนจุนหลุดหัวเราะ เขาพบว่าปฐมราชินีที่กลับมาใหม่ต่างจากอดีตสิ้นเชิงปฐมราชินีในอดีตเหมือนดั่ง
