“จิ๊บ!”ลูกไก่สีเหลืองร้องด้วยความตกใจ เพราะว่าสิ่งที่มันเห็นแม้จะเป็น‘นายท่าน’ ของมันจริงแท้แน่นอน แต่มีสีผมไม่เหมือนกัน ท่านนี้คือต้าซือมิ่งผมสีทอง ทว่าดวงตา… ดวงตาที่ปิดแน่นของเขากำลังหลั่งเลือด“นายท่าน! ท่านเป็นอะไรไป” ลูกไก่สีเหลืองถามอย่างร้อนรนแทบจะกระโจนเข้าไปในโลงศพแล้วอินหลิวเฟิงและคนอื่นๆ ก็รีบล้อมเข้ามา พวกเขาย่อมตกใจกับต้าซือมิ่งผมสีทองในสภาพเช่นนี้ ทว่าอินหลิวเฟิงก็จับลูกไก่สีเหลืองไว้อย่างระมัดระวังแล้ว “ใจเย็น”แม้จะไม่เคยเจอต้าซือมิ่งผมสีอื่นมาก่อน แต่สัญชาติญาณของอินหลิวเฟิงบอกว่าต้าซือมิ่งผมสีทองคนนี้แปลกพิกล โดยเฉพาะเลือดที่ไหลลงมาสองสายนั่น ยิ่งประหลาดและน่าสะพรึงกลัวอย่างบอกไม่ถูกอีกทั้ง… สีหน้าของต้าซือมิ่งผมสีทองเองก็ซีดเผือดจนเกินไปความรู้สึกเหมือนไม่ใช่คนมีชีวิตหากอินหลิวเฟิงรู้จักผีดูดเลือด เขาต้องคิดว่าต้าซือมิ่งผมสีทองท่านนี้คือผีดูดเลือดดีๆ นี่เอง เย็นชา ลึกลับและแปลกประหลาด
“ให้ใจเย็นได้อย่างไร นายท่านเป็นเช่นนี้แล้ว ก่อนหน้านี้เขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ต้องเกิดเรื่องแน่ๆ รีบประคองเขาขึ้นมา” ลูกไก่สีเหลืองกระวนกระวายทว่าความจริงพิสูจน์ว่าสัญชาติญาณของอินหลิวเฟิงถูกต้องเพราะว่าต้าซือมิ่งผมสีทองท่านนี้ลืมตาขึ้นแล้ว ดวงตาสีทองสุกใสเยือกเย็น พร่างพราวราวกับดวงอาทิตย์สองดวงกำลังแผดเผาทว่ากลับทำให้ผู้คนไม่รู้สึกถึงความร้อนใดๆ ดวงตาคู่นี้…ทำให้ลูกไก่สีเหลืองเ
