งียบกริบ รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาในทันใดอินหลิวเฟิงรับรู้ถึงภัยอันตรายในทันที “ถอย”อินหลิวเฟิงที่จับลูกไก่ถอยหลังขณะที่คิดได้เช่นนั้นในทันที ตัวเขาถอยกลับไปทัน แต่ลูกไก่สีเหลืองในมือของเขาถูกดูดเข้าไปในโลงศพอย่างรวดเร็วแล้ว“จิ๊บๆ!”อินหลิวเฟิงทำท่าจะคว้ามันไว้“ช่วยด้วย!”ลูกไก่สีเหลืองก็กรีดร้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดทว่าไม่ว่าจะเป็นอินหลิวเฟิงหรือลูกไก่สีเหลืองก็ล้วนอ่อนแอเกินไป ไม่สามารถต่อสู้กับต้าซือมิ่งผมสีทองได้ เพียงพริบตาเดียวลูกไก่สีเหลืองก็จะถูกดูดเข้าไปในโลงศพแล้ว
“หลีกไป!”เสียงดุร้ายดังขึ้นกลางอากาศพร้อมลำแสงสีดำที่ผ่าไปทางลูกไก่สีเหลือง ลูกไก่สีเหลืองตกใจจนขนตั้งชัน ทว่าลำแสงสีดำนั่นไม่ได้ผ่าโดนมัน แต่กำลังช่วยมันผ่าพลังดึงดูดอันน่าสะพรึงนั่น ลูกไก่สีเหลืองกระเด็นออกไปในทันทีทว่าลำแสงสีดำนั่นกลับจู่โจมอย่างรวดเร็ว ต้าซือมิ่งผมสีทองนั่นเองก็น่ากลัว เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นจะจับลูกไก่สีเหลืองที่ลอยกระเด็นออกไป โชคดีที่เขาไม่เร็วพอ อาจจะเป็นเพราะหลับใหลไปนานถึงอย่างไร ขณะที่เขายกมือขึ้นนั่นเองฟิ้ว!เม่ยเอ๋อร์ที่จู่ๆ ปรากฏตัวขึ้นก็ปิดโลงศพในทันทีฟู่!แสงสีทองที่แผ่กระจายไปทั่วถูกเก็บกลับเข้าไปในโลงศพทันทีกลิ่นอายลึกลับและเยือกเย็นนั่นก็ถูก ‘เหนี่ยวนำ’ กลับไปอย่างรวดเร็วน ้าตาของอินหลิวเฟิงจะไหลลงมาจริงๆ ก็คราวนี้ หัวใจที่ถูกแขวนไว้ก็คลายลงเมื่อได้พบเม่ยเอ่อร์ที่คุ้นเคยและเท่ระเบิดเพียงแต่น
