่าเสียดาย…
ตู้ม!เสียงระเบิดดังขึ้นในโลงศพสีดำสนิท มันทำให้เม่ยเอ๋อร์ลอยกระเด็นออกไปทันทีครานี้เอง…“หนีเร็ว!”อินหลิวเฟิงรีบแปลงกายเป็นวิหคทมิฬ เมื่อคว้าลูกไก่สีเหลืองได้ก็วิ่งหนีทันที“นายน้อยรอข้าด้วย”เอ้อร์เหมารีบพาเทพไร้ประโยชน์สององค์หนีไปด้วย จากนั้นแสงสีทองระยิบระยับพวยพุ่งขึ้นกลางอากาศ ราวกับภูเขาไฟสีทองระเบิดมิอาจหยุดยั้งและต้านทานได้วัดอารามที่เดิมทีซ่อมซ่ออยู่แล้วก็ถูกทำลายจนกลายเป็นผุยผงทันทีตู้ม!ตู้ม ตู้ม…แสงสีทองที่ระเบิดไม่หยุดกระจายออกไปหลายพันหลายหมื่นลี้ก็ยังไม่มีทีท่าจะหยุด
ไส้เดือนขนาดยักษ์ที่ไล่ล่ากลุ่มของอินหลิวเฟิงเหล่านั้นถอยกรูดกันอย่างแตกตื่น แต่พวกมันก็ยังช้าเกินไปล้วนถูกแสงสีทองทำลายหลงเหลือเพียงความว่างเปล่าฟ้า ดิน อากาศ ล้วนกลายเป็นสีทอง…พรูดต้าซือมิ่งที่อยู่ทะเลสาบสือซ่าไห่อาเจียนเป็นเลือดทันที“พ่อ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าผู้รักพ่อรีบจับหน้าอกของท่านพ่อไว้อย่างร้อนรนเยี่ยนอวี๋เองก็จับข้อมือของต้าซือมิ่งไว้ทันที ไม่ได้สนใจพวกมหาเทพเบิกฟ้าอีกเซ่าเฮ่าและจิ่วอิงเองก็ตกใจ ทว่าทั้งสองก็กางม่านป้องกันผนึกบริเวณนี้ไว้แล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ล้วนเป็นวีรบุรุษผู้มีไหวพริบและรอบคอบทว่าต้าซือมิ่งที่อาเจียนเป็นเลือดกลับมีลมหายใจปกติ สัญญาณชีพก็ปกติดีมาก เพียงแต่สีหน้าซีดเล็กน้อย เยี่ยนอวี๋งุนงงรีบซักไซ้ทันทีว่า “เป็นอะไรไปหรือ”“ธาตุไฟแรงไปหน่อย” ต้าซือมิ่งตอบอ
