อนแอนนาน้อยว่า “ข้าไม่ใช่พ่อเจ้า อย่ามาเรียกสุ่มสี่สุ่มห้า”“พ่อ”“หุบปาก” เยี่ยนเสี่ยวเป่าเอ่ย “ของเป่า เจ้าไม่มี”“พ่อ”“ตีเจ้านะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพูดพลางยื่นมือไปจับแอนนาน้อยแล้ว“พ่อ”เพียะ เยี่ยนเสี่ยวเป่าตบลงไปทันทีพูดว่า “อย่า อย่าคิดว่า เจ้าน้อง สาว พี่เป่าจะไม่กล้าตี เรียกนายท่าน”
แอนนาน้อยที่ถูกตบจนตีลังกา นางก็จ้องเด็กน้อย ริมฝีปากกลบไปด้วยเลือดของนางเม้มแน่น ดวงตาสีเลือดแผ่ซ่านความดุร้ายเยี่ยนเสี่ยวเป่าหยุดตีมัน มืออวบอ้วนของเขาจับแอนนาน้อยไว้ในกำมือ บีบแสงสีฟ้าจนแตก ฝ่ายหลังอยากจะชิงหนี แต่น่าเสียดาย… นางที่ถูกจับหนีไม่ไหนไม่ได้ เพราะเยี่ยนเสี่ยวเป่ามีพละกำลังไม่น้อย “เรียก นายท่าน เรียกพี่เป่า”“…พี่เป่า” แอนนาน้อยไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด แต่ก็ยอมจำนนแต่โดยดีทว่านางเพิ่งจะเรียกเสร็จ พวกของมหาเทพเบิกฟ้าก็มีความเคลื่อนไหวแล้ววิ้งวิ้ง…สิ่งมีชีวิตที่มิอาจคาดเดาได้กลุ่มหนึ่งรวมตัวกันรอบๆ พวกมหาเทพเบิกฟ้า กลายเป็นกระแสน ้าวนคล้ายหมอกเพลิง ทำให้จักรวาลเก้าชั้นฟ้าเกิดความเคลื่อนไหวอันแปลกประหลาดถึงอย่างไรนี่ก็เป็นการเลื่อนขั้นพร้อมกันของมหาเทพยี่สิบกว่าองค์ ย่อมสร้างความเคลื่อนไหวไม่เบา อย่างน้อยทางฝั่งสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ทุกชั้นสวรรค์ก็เห็นหมอกเพลิงที่ยิ่งใหญ่และเจิดจรัสต่อเนื่องอย่างชัดเจน
“นั่นคืออะไร” เหล่าเทพมากมายถาม แต่เพราะไม่เคยถูกบันทึกไว้ในตำรา ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดตอบได้ ทว่าเท
