“มีมหาเทพที่กำลังเลื่อนขั้นกลุ่มหนึ่งตกอยู่ในอันตราย” หรงต้าซือมิ่งที่ใช้ญาณสัมผัสกลิ่นอายผิดปกติในกรมชะตาสวรรค์อย่างถี่ถ้วน เขาก็ถามขึ้นว่า “เบิกฟ้าคือใคร อยู่ที่ไหน”“เบิกฟ้า?” ทุกคนชะงักทว่าซีหวังหมู่นึกบางอย่างขึ้นได้ “ทะเลสาบสือซ่าไห่?”“ไป”เยี่ยนอวี๋โอบเอวต้าซือมิ่งเหินนภาไปอย่างไม่พูดพร ่าทำเพลงสัญชาติญาณบอกนางว่า ทะเลสาบสือซ่าไห่แน่นอน ยังคงเป็นที่ตรงนั้นเทียนตี้กลับไม่ได้ตามไปและไม่ให้ผู้อื่นตามไป “ชูชูและสามีของนางพอที่จะรับมือได้ พวกเราอย่าไปสร้างปัญหาเลย ซีซีเจ้าเฝ้านายน้อย เสี่ยวเหลยเสี่ยวอิงไปพักผ่อนก่อน พวกเรารอชูชูกลับมา”“ได้” ซีหวังหมู่เพิ่งขานตอบ เด็กน้อยที่แต่เดิมนอนหลับลึกพลันลุกพรวด “พ่อ”ซีหวังหมู่ยังไม่ทันตั้งสติได้ จิ่วอิงก็ปรากฏตัวข้างหน้าเด็กน้อยปลอบว่า “ท่านพ่อเจ้าไปทำธุระ เดี๋ยวก็กลับมา เสี่ยวเป๋าเด็กดีกลับไปนอนต่อดีหรือไม่”
“…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่งัวเงียยังไม่ทันตั้งสติได้ เมื่อเขาตั้งสติได้เข้าใจความหมายของจิ่วอิง เขาก็ร้องไห้ทันที“โอ๊ย” ซีหวังหมู่รีบปรากฏตัว “นายน้อยเป็นอะไรไปหรือ ปู่จิ่วรังแกเจ้าใช่หรือไม่ ซีซีจัดการมันให้เอง”จิ่วอิงกำลังจะโต้แย้ง… เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็หายตัวไปจากบนเตียงแล้ว“เฮ้ย” ดวงตาทั้งสิบแปดดวงของจิ่วอิงเบิกโพลง ซีหวังหมู่เองก็ตะลึงงัน มันจับกลิ่นอายของนายน้อยไม่ได้เลย โชคดีที่…“นี่”เทียนตี้ที่รับรู้ถึงความผิดปกติและจับเด็กน้อยไว้ได้ใ
