ดศีรษะทั้งเก้าจริงๆเซ่าเฮ่ารีบลูบหลังของนายน้อยปลอบประโลมว่า “เราไปหานายท่านและจวินโฮ่วกันเดี๋ยวนี้เลย”“ขอรับ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้องไห้พลางตอบ ลำบากเขาแล้วที่ยังตอบได้ชัดถ้อยชัดคำเซ่าเฮ่าก็ไม่รีรอ กลัวว่านายน้อยตัวนุ่มนิ่มในอ้อมอกของเขาจะทุบค้อนใส่เขา เขาอาจจะหลบไม่ทันก็ได้
“ไปเถอะๆ” เทียนตี้ที่ไม่กล้าขัดขวางได้แต่โบกมือ คิดในใจว่าบุตรของชูชูคนนี้ไร้ที่เปรียบ แม้แต่เขาก็เกือบจะถูกค้อนทุบเอา โตขึ้นจะขนาดไหนเชียวเด็กน้อยกลับยังแค้นฝังใจพลางแค่นเสียงใส่เทียนตี้เทียนตี้ “…”เขาทำอะไรคุณชายน้อยท่านนี้หรือซีหวังหมู่หัวเราะเสียงดัง “ฮ่าๆๆ สมแล้วที่เป็นนายน้อย เทียนตี้เจ้าเพลาๆ หน่อย ทำนายน้อยเดือดร้อนขึ้นมาเมื่อโตขึ้นจะทุบเจ้าได้”เทียนตี้ “…”เมื่อครู่นี้เขาปกป้องเจ้าตัวน้อยไว้นะ“นายน้อยไม่ธรรมดา” หยวนสื่อเทียนจุนทอดถอนใจ“ความสามารถเช่นนี้เหมือนกับว่าไม่ได้สืบทอดมาจากปฐมราชินีเกรงว่าสืบทอดมาจากสวามีของปฐมราชินี”“จวินโฮ่วเก่งกาจเช่นนี้เลยหรือ” ซีหวังหมู่ไม่ได้ตามไป เพราะจิ่วอิงตามไปแล้วและยังมีเซ่าเฮ่า มันรู้ว่าตำหนักสวรรค์ยังตกอยู่ในอันตรายจึงไม่ได้ตามไปหยวนสื่อเทียนจุนพยักหน้า “ความแข็งแกร่งของจวินโฮ่ว ข้ามิอาจประเมินได้ เทียนตี้ท่านเล่า”
“…มองไม่ออก” แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่เทียนตี้รู้ดีแก่ใจ รู้ว่าจักรพรรดิอสูรนั่นไม่ธรรมดาจริงๆหยวนสื่อเทียนจุนไม่ถามมากกว่านี้อีก เพียงแค่จ้องมองไปทางทะลสาบ