ะเอียดอ่อนที่ใส่ร้ายป้ายสีเหล่าขุนเขาและท้องทะเล รวมถึงพฤติกรรมลอบสังหารเหล่าขุนเขาและท้องทะเลอย่างต่อเนื่อง เทียนตี้ไม่มีทางจับได้ นี่ไม่เพียงเป็นเพราะซีเหอระมัดระวังตัวยังเป็นเพราะสิ่งที่เทียนตี้สนใจยังคงเป็นเรื่องที่กระทบต่อความมั่นคงของจักรวาลเหล่านั้น อย่างเช่น… การกำเนิดของจักรพรรดิอสูรเทียนตี้รับรู้ได้ เพียงแต่เขาไม่คิดว่า…จักรพรรดิอสูรคนนี้จะกลายเป็นสามีของชูชู ‘พ่อเลี้ยง’ ของเขาเขาเชื่อในสายตาของชูชู ดังนั้นแม้คนๆ นี้จะเป็นจักรพรรดิอสูรแต่ในเมื่อชูชูยอมรับแล้ว เช่นนั้นเขาก็ได้แต่ยอมรับ เพียงแต่ว่า…
“เจ้าสมควรเรียกข้าว่าอาจารย์พ่อ เรียกเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ว่าอาจารย์ไม่ใช่ชูชู” ต้าซือมิ่งที่มองเทียนตี้เช่นกัน อันที่จริงเขาไม่สนใจว่าเทียนตี้จะเรียกเขาว่าอย่างไร แต่ห้ามเรียกเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ว่าชูชูทว่า… เทียนตี้หัวอ่อนเสียที่ไหน เขาพูดอย่างราบเรียบว่า “ตั้งแต่ที่ข้าเป็นจักรพรรดิของสามโลก ข้าก็เรียกชูชูเช่นนี้ตลอด เรียกอาจารย์ ชูชูจะฟังดูแก่ไป หยวนชู ฟังดูห่างเหิน ก็เหมือนกับที่ชูชูเรียกเซ่าเฮ่าว่าเฮ่าเฮ่าน้อย เรียกข้าว่าจวิ้นจวิ้นน้อย เรียกซีหวังหมู่ว่าซีซี นี่คือชื่อเล่นของพวกเรา ไยจึงเรียกเช่นนี้มิได้เล่า”คำพูดนี้…ต้าซือมิ่งยังไม่ทัน ‘สั่งสอน’ เขาต่อไป เยี่ยนอวี๋ก็เอ่ยขึ้นว่า “ไม่ได้จริงๆ ทำให้เข้าใจผิดได้ง่าย เจ้าดูเทียนโฮ่วซีเหอของเจ้าที่ตายไปสิ นางพูดจาบัดซบอะไรไปบ้าง ต่อไปเจ้
