ดันพูดขึ้นว่า “หึ! มีแต่เหล่าขุนเขาและท้องทะเลโง่เขลาเช่นพวกเจ้าเท่านั้นที่คิดว่าปฐมราชินีดีไปเสียหมด! ช่างน่า… หากไม่ใช่เพราะบรรพบุรุษหงเหมิงท่านจำได้ว่านังโจรนี่คือปฐมราชินีหยวนชูจริงๆ ข้ายังไม่อยากจะเชื่อเลย! ข้าคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าปฐมราชินีจะไปเป็นพวกเดียวกันกับเผ่ามาร ศักดิ์ศรีของท่าน ความตั้งใจของท่านหายไปไหนเล่า อ้อ! หรือว่าท่านกลัวว่าหากกลับมาตำหนักสวรรค์อีกคราทวยเทพจะไม่อยู่ในโอวาท กลัวว่าท่านร่วงหล่นไปสามหมื่นปี ไร้ซึ่งความน่าเกรงขามแล้วจึงต้องการให้เผ่ามารสนับสนุนท่าน!” ซึ๊ด…ซีเหอสูดลมหายใจเข้าลึก สีหน้าแปรเปลี่ยนและยังถอยหลังไปสองสามก้าวราวกับตนเองเผลอเปิดเผยความลับอันน่าตกใจออกมาอย่างนั้นหากว่าตี้เซินขยับตัวได้ด้วยท่าทีเสแสร้งนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เขาหลับตาลง เขาทนดูไม่ไหวแล้วจริงๆ แต่เขาก็กำลังคิดว่าแม้แต่บรรพบุรุษหงเหมิง ทงเทียนเจี้ยวจู่ และเจ้าเมืองแห่งเมืองสุขาวดีออกมาแล้ว นาง… ปฐมราชินีหยวนชูจะรับมือไหวหรือไม่ไม่ใช่เพราะตี้เซินดูถูกเยี่ยนอวี๋ เพียงแต่ว่ากองทัพนับพันของลัทธิเต๋าและกองทัพนับหมื่นของพุทธศาสนาเก่งกาจมิใช่เรื่องเท็จ ทั้ง
สองกองทัพนี้เคยเข้าร่วมมหาศึกเทพมารเช่นกัน ภายใต้การนำทัพของหยวนสื่อเทียนจุน พวกเขากวาดล้างกองทัพมารที่หลงเหลือของสิบสองมารเทพจนเรียบเป็นหน้ากลอง เป็นกองทัพหลักที่สุดท้ายขับไล่พวกเขาเข้าไปในแดนมืดแน่นอนว่ากองทัพลัทธิเต๋าและพุทธศาสนาต
