บรรพบุรุษหงเหมิงชะงักเล็กน้อย แต่กลับรู้ดีว่านี่อาจจะเป็นจุดจบเพียงหนึ่งเดียว มิเช่นนั้นด้วยนิสัยสุดโต่งของปฐมราชินีที่ต้องทำทุกอย่างให้ได้ตามความปรารถนาของตนเอง สวรรค์เก้าชั้นฟ้าจะต้องเผชิญกับเหตุการณ์นองเลือดอีกเป็นแน่เมื่อคิดได้เช่นนี้ บรรพบุรุษหงเหมิงก็เงียบ เขายอมรับคำพูดของทงเทียนเจี้ยวจู่อย่างเงียบๆ เจ้าเมืองแห่งเมืองสุขาวดีเองก็เงียบงันเช่นกัน ซีเหอเย้ยหยัน “หึ ปฐมราชินี เชิญ” หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ไม่เหมาะ นางคงหัวเราะดังลั่นแล้ว ช่างสาแก่ใจจริงๆ“นายท่าน ข้าไม่ทนแล้ว!” ซีหวังหมู่ตาแดงฉาน หากจะบอกให้มันทนอีก มันต้องระเบิดอยู่ตรงนี้แน่ๆ มารดามันเถอะ เจ้าพวกสารเลวนี่ต้องแหลกละเอียดเทพอัสนีเองก็กระสับกระส่ายเช่นกัน เกล็ดทุกแผ่นบนลำตัวของมันกำลังโห่ร้องว่า ล้างด้วยเลือด! ล้างด้วยเลือด! ล้างด้วยเลือด!“เหล่าทัพลัทธิเต๋า! เตรียมพร้อม!” ทงเทียนเจี้ยวจู่ออกคำสั่งกองทัพลัทธิเต๋านับพันจัดขบวนค่ายกล ดาบในมือของพวกเขาลอยขึ้นเหนือท้องฟ้า ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามเมืองสุขาวดีเองก็ส่งทหารออกไป เสียงสวดมนต์ดังระงม เจ้าเมืองแห่งเมืองสุขาวดีเองก็ขยายร่างใหญ่ขึ้นสิบเท่า ร่างสูงเสียดฟ้าของเขาคั่นกลางระหว่างฟ้าดิน
“เหล่ากองทัพสวรรค์ฟังบัญชา!” ขณะเดียวกันจ้านเทียนอ๋องก็ตะโกนขึ้น กองทัพหกแสนนายขานตอบอย่างพร้อมเพรียง รัศมีศักดิ์สิทธิ์สะเทือนไปทั่วไม่หยุดนิ่งสวรรค์เก้าชั้นฟ้าทั้งผืนเต็มไปด้วยเสียงอาวุธ
