ด้วยเลือด!ในความเป็นจริงแล้ว เยี่ยนอวี๋ก็ไม่สนใจจริงๆ เพราะว่านางคือหยวนชู ในจักรวาลแห่งนี้ไม่มีคำกล่าวหาของผู้ใดทำให้นางสั่นคลอนได้ รวมถึงบรรพบุรุษหงเหมิงด้วย แต่นางเพียงรู้สึกผิดหวังมากเท่านั้นเยี่ยนอวี๋ไม่เชื่อว่าบรรพบุรุษหงเหมิงจะไม่รู้ว่าเหตุใดนางจึงต้องสังหารไท่ซ่างเหล่าจวิน แต่เขากลับยังมา ‘ขอความเป็นธรรม’ ให้กับศิษย์ของเขา เรื่องนี้บ่งบอกได้ว่าบรรพบุรุษหงเหมิงเห็นด้วยกับการกระทำของไท่ซ่างเหล่าจวินหึ!เยี่ยนอวี๋แค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา แววตาเยือกเย็นและเฉยเมยทำให้บรรพบุรุษหงเหมิงต้องเหลือบมอง แต่เขาก็จำต้องพูดว่า“แม้ไท่ซ่างจะมีความผิดแต่ก็ไม่ถึงขั้นต้องตาย! เขาเองก็เคยทำคุณประโยชน์แก่จักรวาลเช่นกัน”เมื่อเขาพูดเช่นนี้…อารมณ์ของซีหวังหมู่ก็จะปะทุขึ้นมาแล้วอย่างนั้นหมายความว่ามันไม่ได้ทำคุณประโยชน์ให้แก่จักรวาลหรือมันสมควรถูกไท่ซ่างเหล่าจวินสังหารหรือไรทว่า…“อมิตาภพุทธ”
เสียงพระพุทธเจ้าดังกังวาลขึ้นจากทั่วทุกสารทิศของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าในบัดนี้ พระองค์ท่านมาพร้อมแสงแห่งธรรมะ ร่มเย็นและสว่างไสวความเคลื่อนไหวนี้! ปรากฏการณ์ท้องฟ้าเช่นนี้… ทำให้ทวยเทพตะลึง “เมืองสุขาวดี!”วิ้ง!วิ้ง!…เจ้าเมืองปัจจุบันแห่งเมืองสุขาวดีที่ดูสง่างามน่าเกรงขาม ท่านเซียนและมหาเทพเมืองสุขาวดีนับหมื่นนายกำลังเดินเหยียบดอกบัวมาปรากฏกายที่เหนือนภาของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า“กองทัพพุทธศาสนานับหมื่น!” เทพอัสนีเปล่งเสี
