ี่ร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด สร้างความแตกต่างอย่างชัดเจน มิหนำซ ้าซานเซิงก็ยังหันกลับมาแล้ว เขามองไปทางเยี่ยนอวี๋
“ซานเซิง!” ซีเหอตวาดใบหน้าขนาดใหญ่ไร้ซึ่งอารมณ์ราวกับท่อนไม้ของซานเซิงปรากฏสีหน้าเจ็บปวดขึ้นเล็กน้อย เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว น ้าเสียงของนางพลันอ่อนโยนลง…“ซานเซิง หากเจ้าไม่อยากฟังก็จงหลับใหลเสีย ไม่มีพลังใดๆสามารถทำให้เจ้ากลายเป็นหุ่นเชิดได้ เพราะว่าเจ้าคือโอรสของตี้จวิ้นและเอ๋อหวง! ซานเซิง”โอรสของตี้จวิ้นและเอ๋อหวง! ซานเซิงประโยคนี้กระทบใจซานเซิงอย่างรุนแรง ดวงตาของเขากระจ่างชัดขึ้นในทันใด“ซานเซิง!” ซีเหอตะโกนเสียงแหลม ในขณะเดียวกันก็ปล่อยพลังควบคุมที่รุนแรงขึ้นกว่าเดิม “อย่าไปฟังคำหลอกลวงของนังโจรนั่น นางต้องการยุแหย่ให้เราสองแม่ลูกแตกกัน”น่าเสียดายที่ซานเซิงล้มลงบนพื้นเสียแล้ว ชั่วจังหวะที่สติเขากระจ่างชัด เขาก็เข้าสู่การหลับใหลอย่างที่เยี่ยนอวี๋แนะนำ นี่คือวิชาฟื้นฟูตนเองที่เขาสืบทอดมาจากตระกูลมารดาของเขา เมื่อเขาเริ่มใช้พลังนี้ การโจมตีและการครอบงำใดๆ ก็จะไร้ประโยชน์ซานเซิงที่เป็นเช่นนี้…เพียงพอที่จะทำให้กองทัพเทียนตี้เกิดความโกลาหล แม่ทัพหนึ่งในหลายคนยิ่งมั่นใจในข้อสงสัยของตนเอง
จึงออกคำสั่งทันที “กองทัพเทียนตี้ฟังบัญชา ปกป้องผู้บัญชาการกลับตำหนักเทียนตี้!”ซีเหอสีหน้าเปลี่ยน แต่นางก็ฉลาดอยู่บ้างจึงรู้ว่าเมื่อซานเซิง ‘ล้มลง’ นางก็ไม่สามารถควบคุมกองทัพเทียนตี้ได้อีก ได้แต่มอ
