ดนสวรรค์มากมายเช่นนี้ได้อย่างไร้สุ้มเสียง นอกจากเมืองต้าจ้างฟูที่เกิดเรื่อง หกส่วนของแดนสวรรค์ชั้นหนึ่งก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเทียนโฮ่วแล้ว มิน่านางจึงกล้ายืนยันว่า ‘ผู้ที่มามิใช่ปฐมราชินีหยวนชู!’ในเมื่อเป็นเช่นนี้…“ทุกฝ่ายฟังให้ดี จงช่วยข้าจับโจรชั่วเหล่านี้เดี๋ยวนี้!” จ้านเทียนอ๋องพูดเสร็จก็ชูอาวุธของตนเองออกมา นั่นคือหอกยาวสีทองเลือดโบราณเล่มหนึ่ง!“ว้าววว” เยี่ยนเสี่ยวเป่าชื่นชมอีกครั้ง “สวย! พ่อ! เป่าอยากได้”“ค้อนใช้ไม่ดีหรือ” ต้าซือมิ่งถามกลับ
เยี่ยนเสี่ยวเป่าเปลี่ยนใจทันที “เป่าไม่เอาแล้ว”“โอ๋” ต้าซือมิ่งที่ลูบเด็กน้อยเบาๆ พลางมองคนข้างกายตน เมื่อเห็นนางนิ่งเฉยราวกับยังไม่คิดจะต่อสู้ก็เป็นห่วงว่านางกำลังกังวลท่านพ่อและพี่รองทว่าเยี่ยนอวี๋ที่รับรู้ถึงสายตาของต้าซือมิ่งได้ก็ส่ายศีรษะ “ไม่รีบยังไม่ครบ”“นายท่าน อะไรยังไม่ครบหรือ” ซีหวังหมู่ร้อนรนจนทนไม่ไหวแล้ว “ให้ข้าน้อยสู้สักยกก่อนได้หรือไม่!”“ไม่รีบ”“ข้าน้อยรีบมาก!”“กลั้นไว้ก่อน”“เจ้าค่ะ นายท่าน” ซีหวังหมู่จนปัญญา ได้แต่อดกลั้นเอาไว้ พลังอำมหิตรอบกายถูกสะกดกลั้นไว้จนกลายเป็นควันแล้ว เสียงโหยหวนถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องราวกับหมู่เทพนับพันกำลังถูกลงโทษ เสียงนั้นชวนให้ตื่นตระหนกด้วยเสียงประกอบอันน่าสะพรึงกลัวนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ทหารหนึ่งล้านหนึ่งแสนนายระมัดระวังตัวอย่างยิ่งแล้ว จ้านเทียนอ๋องไม่กล้ารอช้า เขาตะโกนขึ้นทันที
