พ่อ คงไม่ใช่เทพชั่วร้ายนั่นสร้างภาพมายาหลอกลวงพวกเราหรอกนะ” เยี่ยนจื่อเสาเอ่ยข้อสงสัยอย่างมีเหตุมีผลหายากนักที่เยี่ยนชิงจะไม่ชกบุตรชายคนเล็ก เพราะเขาเองก็คิดเช่นเดียวกัน “เหมือนจะใช่”แม้เยี่ยนจื่อเยี่ยจะไม่ได้พูดอะไร แต่ก็รู้ได้จากสีหน้าเคร่งเครียดของเขาว่าเขายังตื่นตัวเป็นอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็ไม่คิดว่าภาพตรงหน้านี้คือเรื่องจริงเช่นกันแต่เดิมเยี่ยนอวี๋อยากจะพูดคุยกับครอบครัวของนางเล็กน้อยเพื่อให้พวกเขาวางใจ แต่ประตูหยวนกวงที่ยังส่องแสงระยิบระยับกลับเกิดการเปลี่ยนแปลง ทัวถ่าเทียนอ๋องพลันร้องตะโกนขึ้น “บัญชาเทียนตี้! สยบสรรพสิ่ง! สุนัขไร้ประโยชน์! ไปตายเสียเถอะ!”
